Forward from: مهرو؛
تصور زندگی با تو در آن خانه، بر فراز آن تپه، آن قدر خیالانگیز و شیرین بود؛ آن قدر شوقانگیز بود؛ و من در این رویای دور و دراز خود چنان فرو رفتم، که اگر هم الان عمرم به آخر برسد، باز هم خود را مغبون نمیشمرم: زیرا که من با امیدواری بود که به آنچه در انتظار ماست اندیشیدم، نه با حسرت.
https://t.me/maviiiiix
مثل خون در رگ های من، نامه های احمد شاملو به آیدا
https://t.me/maviiiiix