با دیدن این عکس با خودم فکر کردم آیا آن زن و مرد که داخل آن ماشین گرانقیمت به زنِ زبالهگرد نگاه میکنند از مدیران همراهاول، ایرانسل، رایتل، دیجیکالا، میهن و ... نیستند؟ آنهایی که سالها بیاعتنا از کنار رنج مردم گذشتند و همیشه اینجور فکر کردند: ما که داریم چرا نان خود را آجر کنیم؟! حقیقت این است که هرچند این حکومت با آدمها کاری کرده بود که میگفت اگر به درد دیگران بیاعتنایی پس منافع تو تامین است ولی این نتیجهٔ بیاعتنایی به تاریخ و فرهنگ است. نگاه به فردوسی و سعدی مانند شاعری بوده که، حالا یک چیزی را به لطافت و شیرینی بیان کردهاند ولی واقعا اینجور نیست! فردوسی که گفت ضحاک با مار بر دوش میآید باید میدانستید ضحاک همان قاتل شاهچراغ است با اژهای و رئیسی که مارهای روی دوش اویند.
سعدی که گفت تو کز محنت دیگران بیغمی نشاید که نامت نهند آدمی، باید میدانستید که، اگر روزی همه مردم فقیر شوند بیزنس میلیاردی شما نابود خواهد شد چون مشتریان شما همان مردم کوچه و خیاباناند نه هیچکس دیگر! باید تلاش میکردید که این مردم ثروتمند و ثروتمندتر شوند نه اینکه فقیر و فقیرتر، بیت رهبری که مشتری شما نیستند! نتیجهٔ سر خم کردن در مقابل ظلم،اینکه نگاه کنید حکومت هرچیزی حتی مخابرات را چنگ بیندازد و شما هم قبول کنید که زیر مجموعه او باشید، وقتی مانند حالا اینترنت را قطع کند مجبور به اطاعتاید. درنتیجه ایرانسل میگوید ۸۰۰ میلیارد تومان ضرر کرده و همراه اول بیش از ۱۰۰۰ میلیارد تومان! اینجاست که،این بار نوبت حکومت است که در مقابل درد و بدبختی شما بیتفاوت است و میگوید: به من چه! همان به من چه که شما سالها وقتی از کنار مردم زبالهگرد رد میشدید به خود میگفتید!
شما که به ضربالمثلها نه مانند وقایعی که در تاریخ اتفاق افتادهاند بلکه پند و اندرز یک فوت شده نگاه کردید،به این ضربالمثل که «دودِ این آتش به چشم همه خواهد رفت» چنان بیتفاوت شدید که نمیدانستید دار و ندارتان تنها در چند روز به باد خواهد رفت مانند شرکتهای «شاتل و مبین نت.»
شاتل ۶۰ درصد ترافیک و ۴۰ درصد کل درآمد خود را از دست داد و مبیننت نیز ۱۰ میلیارد تومان در ماه ضرر دیده است و نتیجهٔ سالها بیتفاوتی و همدستی در ظلم و جنایتِ حکومت بر علیه مردم را تنها در چند روز از نوک دماغتان درآوردند و اکنون باید هرشب با کابوس ورشکستگی تک و تنها مبارزه کنید.
کابوسی که سالها با ما مردم بود و باز بقول شاعر «سیر از گشنه خبر ندارد سواره از پیاده» به آن بیتفاوت بودید،سالها اجارهنشینی، پاس کردن اقساط وام، پدری که پول جهیزیه نداشت پسری که پول ازدواج، دختری که به تن فروشی افتاد، پسربچهای که بخاطر تبلت خودکشی کرد، کارگرانی که از فرطِ فقر خود را به دار کشیدند و هزاران درد دیگر، در تمامی این سالها شما صاحبان کسب و کارهای میلیاردی،خوردید و بردید و از آن لذت بردید. سفر کردید و از سواحل آنتالیا استوری گذاشتید. فرزندانتان بهترین خودروها را سوار شدند و شبها دور دور کردند. اما همه آنها تمام شد. اکنون نوبت کابوس شماست و آن سوراخی که در کف کشتی بود به شما هم مربوط شد. آب بالا آمد و همه با هم غرق میشویم.
برادران مارکس بجز مانفرد
سعدی که گفت تو کز محنت دیگران بیغمی نشاید که نامت نهند آدمی، باید میدانستید که، اگر روزی همه مردم فقیر شوند بیزنس میلیاردی شما نابود خواهد شد چون مشتریان شما همان مردم کوچه و خیاباناند نه هیچکس دیگر! باید تلاش میکردید که این مردم ثروتمند و ثروتمندتر شوند نه اینکه فقیر و فقیرتر، بیت رهبری که مشتری شما نیستند! نتیجهٔ سر خم کردن در مقابل ظلم،اینکه نگاه کنید حکومت هرچیزی حتی مخابرات را چنگ بیندازد و شما هم قبول کنید که زیر مجموعه او باشید، وقتی مانند حالا اینترنت را قطع کند مجبور به اطاعتاید. درنتیجه ایرانسل میگوید ۸۰۰ میلیارد تومان ضرر کرده و همراه اول بیش از ۱۰۰۰ میلیارد تومان! اینجاست که،این بار نوبت حکومت است که در مقابل درد و بدبختی شما بیتفاوت است و میگوید: به من چه! همان به من چه که شما سالها وقتی از کنار مردم زبالهگرد رد میشدید به خود میگفتید!
شما که به ضربالمثلها نه مانند وقایعی که در تاریخ اتفاق افتادهاند بلکه پند و اندرز یک فوت شده نگاه کردید،به این ضربالمثل که «دودِ این آتش به چشم همه خواهد رفت» چنان بیتفاوت شدید که نمیدانستید دار و ندارتان تنها در چند روز به باد خواهد رفت مانند شرکتهای «شاتل و مبین نت.»
شاتل ۶۰ درصد ترافیک و ۴۰ درصد کل درآمد خود را از دست داد و مبیننت نیز ۱۰ میلیارد تومان در ماه ضرر دیده است و نتیجهٔ سالها بیتفاوتی و همدستی در ظلم و جنایتِ حکومت بر علیه مردم را تنها در چند روز از نوک دماغتان درآوردند و اکنون باید هرشب با کابوس ورشکستگی تک و تنها مبارزه کنید.
کابوسی که سالها با ما مردم بود و باز بقول شاعر «سیر از گشنه خبر ندارد سواره از پیاده» به آن بیتفاوت بودید،سالها اجارهنشینی، پاس کردن اقساط وام، پدری که پول جهیزیه نداشت پسری که پول ازدواج، دختری که به تن فروشی افتاد، پسربچهای که بخاطر تبلت خودکشی کرد، کارگرانی که از فرطِ فقر خود را به دار کشیدند و هزاران درد دیگر، در تمامی این سالها شما صاحبان کسب و کارهای میلیاردی،خوردید و بردید و از آن لذت بردید. سفر کردید و از سواحل آنتالیا استوری گذاشتید. فرزندانتان بهترین خودروها را سوار شدند و شبها دور دور کردند. اما همه آنها تمام شد. اکنون نوبت کابوس شماست و آن سوراخی که در کف کشتی بود به شما هم مربوط شد. آب بالا آمد و همه با هم غرق میشویم.
برادران مارکس بجز مانفرد