M.W.I.W


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


M.W.I.W = Mourning Who I Was

t.me/HidenChat_Bot?start=6701442887

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


Forward from: Havoc
I love songs, but I love the person who sends me beautiful songs even more.


فکر کنم تیرم به هدف خورد؛ با اینکه اصلاً هدفی نداشتم🧌


فکر کنم به خودش گرفت ، من فقط یه نقد کوچولو🤏🏻 کردم


عوا یکی لفت داد


Forward from: صدای بی‌صدا | 🫐
زندگی یه تئاتر او و دوستانش
یه کنسرت بمرانی
تو تابستون
بهم بدهکار موند:/


دقت کردین نقاط ضعفمون رو نقطه قوت تلقی میکنیم؟ مثلا همه میدونن لاغری بیش از حد مضره، ولی رژیمای سخت میگیرن تا خیلی لاغر بشن. همه می‌دونیم سیگار ، ویپ ، پاد و گل مضرن ، ولی همه اینجورییم که «وای تو چقد خفنی که فلان چیزو میکشی». همه جوری تظاهر میکنیم که داشتن رابطه توی سن پایین چیز بدی نیست. شبا بیدار موندن برای مدت طولانی رو طوری جلوه میدیم که انگار چیز خوبیه. خودمون برای خودمون نسخه میپیچیم؛ هممون کمال گراییم، OCD و ADHD داریم و overthink می‌کنیم. یه وقتایی هم بیش از حد به همه چیز و همه کس احترام میذاریم، وابستگی و حسادت شدید در روابط رو عادی میدونیم، ادا و اطوار غیر انسانی توی فضا های عمومی رو به نداشتن اضطراب اجتماعی معنی میکنیم. فحش کشی به شریک عاطفی رو دوستانه میدونیم؛ درصورتی که شریک عاطفی با دوست فرق میکنه.
فرهنگ سازی چیز خوبیه، ولی داریم اشتباه انجامش میدیم . و متاسفانه ارزش ها با ضد ارزش ها جابه جا شدن.

ستاره گمشده


انتظارم از پاییز دقیقا یه همچین چیزیه (پاییز کلاس دهم)






حیف که مدرسه رو دوست دارم وگرنه امروز پُز مدرسه نرفتنمو به داداشم می‌دادم 😭






🍅🍇




Don't know wtf is it, just like it


داشتم به این فکر می‌کردم که آدمای زندگیم ناامیدم می‌کنن، و الان دارم به این فکر می‌کنم که من براشون چیکار کردم؟ آیا باید از آدم‌ها بیشتر از «آدم بودن» انتظار داشت؟
شاید مشکل اینه که من از آدم‌ها انتظار دارم همون‌قدر که دوستشون دارم، منو دوست داشته باشن. ولی شاید آدم‌ها همیشه قرار نیست چیزی رو که بهشون می‌دی، بهت برگردونن. شاید بعضیا فقط بلد نیستن دوست داشتن رو همون‌جوری که تو می‌فهمی، نشون بدن. بعضیا هم شاید اصلا اون‌قدر که تو فکر می‌کردی، اهمیت نمی‌دن.
و این بخش سختیه. اینکه بفهمی ممکنه کسی رو خیلی دوست داشته باشی، ولی برای اون آدم، به همون اندازه مهم نباشی. گاهی فکر می‌کنم منم حتما یه نفر دیگه رو ناامید کردم. شاید منم یه نفر رو وادار کردم از خودش بپرسه: «آیا واقعا من براش یه «دوست» بودم؟»
پس شاید آدم بودن یعنی همین. اینکه همیشه خوب نیستی، همیشه حواست نیست، همیشه نمی‌فهمی داری با آدمی که دوستت داره چیکار می‌کنی.
شاید نباید از آدم‌ها بیشتر از آدم بودنشون انتظار داشت. نه اینکه باید به کم راضی شد یا هر رفتاری رو بخشید؛ فقط شاید باید قبول کرد که آدم‌ها ناقصن، مثل خودِ من.
شاید بعضی آدم‌ها فقط آدم اشتباهی برای توقعات درست ما هستن. و شاید بعضی وقت‌ها، خودِ من هم آدم اشتباهی برای توقعات درستِ یک نفر دیگه‌ هستم.
آخرش هیچ‌کس قرار نیست دقیقا همون چیزی باشه که ما می‌خوایم‌ و با این حال، هنوز هم می‌شه دوستشون داشت.

ستارهُ گمشده


یا مثلا اون پک هایلایتری که از کلاس اول خریدم و هیچ وقت استفاده نکردمو ببرم دانشگاه


فکرشو بکن تو دانشگاه از سر ادب برای خروج از کلاس اجازه بگیرم🫪


طبیعیه که منِ فارغ التحصیل از داداش ۱۳ سالم ذوق بیشتری برای خرید لوازم تحریر دارم؟



20 last posts shown.