میتونی ببینی؟ همه دارن میمیرن. کم کم روزی میرسه که فقط تو موندی. صداشونو میشنوی؟ دارن نزدیک و نزدیک تر میشن. چه اتفاقی میوفته وقتی برسن؟ میتونی جلوشون رو بگیری؟اصلا کسی میتونه؟ گمون نکنم. هیچکس از پسشون بر نیومده. نه تا الان. چیکار میشه کرد؟ این رو دیگه تو باید بفهمی.
همه نشستن و دست رو دست گذاشتن و نگاه میکنن که اسطوره ها آتیش میگیرن. خدایان رو به دار آویختن.صدای شیون بر خنده غالب شده. هزاران آه از این وضعیت.درختان گریه میکنن و حیوانات بر سر و صورت خود میزنن. زمین عزادار است.
و تو؟ تو چیکار راجب این وضعیت میکنی؟ هیچی!درست مثل بقیه.ولی یه فرق بین شما وجود داره. بقیه، همگی نابینا ان. تو اما میبینی. بهتر از هرکس دیگه ای! تو چی انتخاب کردی؟ اینکه بشینی، پا رو پا بندازی و به اطرافیانت زخم زبون بزنی. آره، بی انصافی نیست اگه بگیم تو هم میتونی دلیل این هرج و مرج باشی!
هیس!! چیکار داری میکنی دختر جون؟میخوای بمیری یا بمیرانی؟ولی تو با کشتن فقط داری خودت رو میکشی. آروم و تدریجی. شاید حس نکنی ولی هر خونی که ریختی، خونت رو میخوره.ولی کارت رو تموم نمیکنی. حتی به اخطار من هم اهمیت نمیدی. انتظاری ازت ندارم، هیچوقت تره ای برای نظر اطرافیانت خورد نکردی. و من حتی نمیدونم باید بابتش سرزنشت کنم یا بهت غبطه بخورم!
صدایی ناآشنا میاد. نمیدونی متعلق به کیه. به پشت سرت نگاه کن! این دیگه چه کوفتیه؟ اولین چیزی که به ذهنت میاد: فرار کن!!
میدوی. تند و تند تر. از کی فرار میکنی؟ اون که پشتته یا خودت؟ از کجا معلوم شاید همون هم خودتی. خودت دنبال خودت میذاری. خودت از دست خودت فرار میکنی و در آخر خودت، خودت رو شکار میکنی.
بس نیست این همه تناقض؟ وقتشه به خودت بیای! دست از جنگ با خودت و بقیه بردار. این همه خون و خون ریزی قرار نیست به جایی برسه. روحت رو سیاه تر از این نکن. ممکنه روز هیچوقت نرسه ولی توی تاریکی شب گم نشو. نیرو هایی که بهت کمک میکنن رو رها کن. دست خالی و جوانمردانه بازی کن!
حالا...میتونی ببینی؟ همه دارن میمیرن.
همه نشستن و دست رو دست گذاشتن و نگاه میکنن که اسطوره ها آتیش میگیرن. خدایان رو به دار آویختن.صدای شیون بر خنده غالب شده. هزاران آه از این وضعیت.درختان گریه میکنن و حیوانات بر سر و صورت خود میزنن. زمین عزادار است.
و تو؟ تو چیکار راجب این وضعیت میکنی؟ هیچی!درست مثل بقیه.ولی یه فرق بین شما وجود داره. بقیه، همگی نابینا ان. تو اما میبینی. بهتر از هرکس دیگه ای! تو چی انتخاب کردی؟ اینکه بشینی، پا رو پا بندازی و به اطرافیانت زخم زبون بزنی. آره، بی انصافی نیست اگه بگیم تو هم میتونی دلیل این هرج و مرج باشی!
هیس!! چیکار داری میکنی دختر جون؟میخوای بمیری یا بمیرانی؟ولی تو با کشتن فقط داری خودت رو میکشی. آروم و تدریجی. شاید حس نکنی ولی هر خونی که ریختی، خونت رو میخوره.ولی کارت رو تموم نمیکنی. حتی به اخطار من هم اهمیت نمیدی. انتظاری ازت ندارم، هیچوقت تره ای برای نظر اطرافیانت خورد نکردی. و من حتی نمیدونم باید بابتش سرزنشت کنم یا بهت غبطه بخورم!
صدایی ناآشنا میاد. نمیدونی متعلق به کیه. به پشت سرت نگاه کن! این دیگه چه کوفتیه؟ اولین چیزی که به ذهنت میاد: فرار کن!!
میدوی. تند و تند تر. از کی فرار میکنی؟ اون که پشتته یا خودت؟ از کجا معلوم شاید همون هم خودتی. خودت دنبال خودت میذاری. خودت از دست خودت فرار میکنی و در آخر خودت، خودت رو شکار میکنی.
بس نیست این همه تناقض؟ وقتشه به خودت بیای! دست از جنگ با خودت و بقیه بردار. این همه خون و خون ریزی قرار نیست به جایی برسه. روحت رو سیاه تر از این نکن. ممکنه روز هیچوقت نرسه ولی توی تاریکی شب گم نشو. نیرو هایی که بهت کمک میکنن رو رها کن. دست خالی و جوانمردانه بازی کن!
حالا...میتونی ببینی؟ همه دارن میمیرن.