از لبخـند زدن متنفـرم چـون هیچـڪس نمیتونـہ منـو بـدون لبخـند مسخـرم بپـذیره ..
چـون اگر بـدون لبخـند حرفـے بـزنم همـہ فـڪر میـڪنن دارم رفتـار بدے از خـودم نشـون مـیدم!

امـا واقعـا نیـازه در همـہ حـال لبخـند بـزنم؟

مـن اون ادمـے نیسـتم ڪـہ لبخـند درخشـانش باعـث خوشحالـے بقیـہ بشـہ

پـس چـرا اصـرار دارن از عضـلات صـورتم استفـاده ڪنم و گوشـہ هاے لبـم بـالا بـبرم و نشـون بـدم حـالم خوبـہ؟

مـن خـوب نیسـتم اینقدرے ڪـہ حتـے دیگـہ نمـیتونم تظـاهر بـہ خـوب بـودن بـڪنم.
شـاید فـڪر ڪنید مـن ادم ناراضـے، بدبـین یـا غرغرویـے هستـم

ولـے چـہ حسـے داره تمـام روز بدشانسـے اوردن و ادامـہ دادن؟

همیشـہ تصـور دیگـہ اے از زندگیـم داشـتم از زمانـے ڪـہ بیسـت سالـہ یا سـے سالـہ میـشم حتـے از سـن الـانم انـتظار دیگـہ اے داشـتم
امـا واقعـا دلـم نمیخـواد منتظـر بمونـم تا وقتـے عدد سنـم بزرگتـر بشـہ و یـہ انتظـار جدیـد داشتـہ باشـم.