شبیه یک صندلی خسته
گوشه پارکی بی عابر، در عصر دلگیر پاییز
روی چمن های عاشق
گوشهای از آغوش خود کز کردهام
آن طرف کنار کاجی تنها
دو جوان فارغ از هرچه هست و نیست
روی چمنها لم دادهاند و قهقهه میزنند و
قهوه تلخ میخورند و سیگارشان را دود میکنند
زندگی مثل همین ماشین های گذرا از کنار پارک است؛
گاه یک نفر از پشت شیشه دودی نگاهی غم بار به دل درخت کاج تنها میبخشد و میرود و گاه یک نفر در حالی که دستش را از پنجره بیرون گرفته است، با لبخندی، دل چمن های عاشق را آرام میکند و میرود. هردو میروند هیچ کدام پای ایستادن ندارند.
گاه غمی با قهوه تلخ شیرین میشود
و گاه با دودی که از پک های سیگار یک جوان،
که در آسمان محو میشود...
#مهدی_شفیعی
@mimshafieii🍃