Forward from: امتداد
✅ "هم خیابان؛ هم صندوق"
📌 باراک اوباما، رییسجمهور سابق ایالاتمتحده آمریکا، در یادداشتی درباره حوادث اخیر این کشور که بطور اختصاصی برای "راهبرد" ترجمه شده؛ نوشت:
📌 همزمان با میلیونها نفری که در کل کشور به خیابانها آمدهاند و صدای خود را در پاسخ به قتل جورج فلوید و مساله جاری بیعدالتی قضایی بلند کردهاند؛ خیلی از افراد درباره چگونگی استفاده از این فرصت برای ایجاد تغییرات واقعی میپرسند.
📌 با اینکه نهایتا شکل دادن به استراتژیهای روزآمد برعهده نسل جدید فعالان است؛ من فکر میکنم چند درس اساسی از تلاشهای گذشته ارزش یادآوری و بهخاطر سپردن را دارند:
📌اول اینکه، امواج اعتراض که کل کشور را در برگرفته، نماینده سرخوردگی مشروع و صادقانه از دههها شکست تلاشها برای اصلاح عملکرد پلیس و مساله کلیتر سیستم قضایی کیفری در آمریکاست.
📌 اکثر قریب به اتفاق معترضین شجاع، مسالمتجو، مسئول و الهامبخش هستند. آنها مستحق حمایت و احترام و نه محکومیت هستند. این، امری است که پلیس در برخی شهرها مانند فلینت و کمدن به نحو تحسینبرانگیزی درک کرده است.
📌اما در طرف دیگر، اقلیت کوچکی از افراد که به انحای مختلف دست به خشونت میزنند نیز وجود دارند. خواه اینکه این خشونت برخاسته از خشم صادقانه یا فرصتطلبی باشد باعث ایجاد خطر برای افراد بیگناه، خرابی مناطقی که اغلب کمتر برخوردار از خدمات و سرمایهگذاری و در حال از دست دادن سرمایه خود به دلایل دیگر هستند، میشود.
📌 بنابراین، دست به توجیه خشونت و دلیلتراشی و مشارکت در آن نزنیم. اگر ما خواهان آن هستیم که دستگاه قضایی کیفری و جامعه آمریکا با استانداردهای اخلاقی بالاتری کار کنند، ناگزیر باید الگوی آن استاندارد باشیم.
📌 دوم اینکه، من از اینکه عدهای میگویند مساله تکراری نابرابرینژادی در سیستم قضایی کیفری ما اثبات میکند که تنها اعتراضات خیابانی و عمل مستقیم توانایی تغییر دادن شرایط را داشته و رای دادن و سیاستورزی انتخاباتمحور وقت تلف کردن است، آگاهم.
📌 من با این عده بسیار مخالفم. نکته و هدف اصلی اعتراضات آگاهیبخشی عمومی و پاشیدن نور به بیعدالتی و سلب آسایش از قدرتمندان است.
📌در تاریخ آمریکا تنها پس از اعتراضات و نافرمانی مدنی توجه سیستم حاکم به جامعههای بهحاشیه راندهشده جلب شده؛ اما در نهایت درخواستها باید به قوانین و رفتارهای نهادینه مشخص تبدیل شوند. در یک دموکراسی، این اتفاق فقط با انتخاب مسئولین دولتی پاسخگو به مطالبات ما محقق میشود.
📌 به علاوه، این بسیار مهم است که بدانیم کدام سطح از حاکمیت بزرگترین اثر را روی سیستم قضایی کیفری و پلیس ما دارد.
📌 بسیاری از ما زمانی که به سیاست میاندیشیم، فقط بر ریاستجمهوری و دولت فدرال تمرکز میکنیم. و بله، ما باید برای داشتن رییسجمهور کنگره و وزارت دادگستری و قوهقضاییهای که نقش غیرسازنده و جاری نژادپرستی در جامعه را درک کرده و اراده برخورد با آن را داشته باشند، بجنگیم.
📌 اما مقامات منتخبی که بیشترین تاثیر را در مورد اصلاح دستگاه پلیس و دستگاه قضای کیفری دارند، در سطح محلی کار می کنند. این شهرداران و مقامات اجرایی شهرستانها هستند که روسای پلیس محلی را تعیین میکنند و با اتحادیه کارکنان پلیس به چانهزنی میپردازند.
📌 این دادستانهای محلی و دادستانهای ایالتی هستند که تصمیم میگیرند آیا سوءاستفادههای پلیس را مورد پیگرد قانونی قرار دهند یا خیر. همه این مقامات انتخابی هستند. در بعضی نقاط کشور هیأتهای ناظر بر عملکرد پلیس که توانایی نظارت بر پلیس را دارند نیز انتخابیاند.
📌 متاسفانه درصد مشارکت در این انتخابات محلی به نحو غمانگیزی بخصوص در میان جوانان پایین است. این عدم مشارکت با توجه اثر مستقیم مقامات محلی نامبرده شده در مباحث مربوط به عدالت اجتماعی دارند، اصلا معنی ندارد. لازم به ذکر است که برنده و بازنده اینگونه انتخابات، معمولا با چندهزار یا حتی چندصد رای تعیین میشود.
📌بنابراین، حداقل میتوان چنین گفت: اگر ما میخواهیم تغییر واقعی به ارمغان بیاوریم، انتخاب بین اعتراض خیابانی یا سیاستورزی صندوق رای محور نیست.
📌 ما باید هر دو را انجام دهیم. ما باید اعتراض کنیم تا آگاهیبخشی کنیم و ما باید سازماندهی کنیم و جوری رای دهیم تا کاندیداهایی که اصلاحات را به انجام میرسانند، انتخاب شوند.
✅برای خواندن متن کامل این ترجمه روی "INSTANT" بزنید:
https://telegra.ph/هم-خیابان-هم-صندوق-06-01
#امتداد
@emtedadnet
📌 باراک اوباما، رییسجمهور سابق ایالاتمتحده آمریکا، در یادداشتی درباره حوادث اخیر این کشور که بطور اختصاصی برای "راهبرد" ترجمه شده؛ نوشت:
📌 همزمان با میلیونها نفری که در کل کشور به خیابانها آمدهاند و صدای خود را در پاسخ به قتل جورج فلوید و مساله جاری بیعدالتی قضایی بلند کردهاند؛ خیلی از افراد درباره چگونگی استفاده از این فرصت برای ایجاد تغییرات واقعی میپرسند.
📌 با اینکه نهایتا شکل دادن به استراتژیهای روزآمد برعهده نسل جدید فعالان است؛ من فکر میکنم چند درس اساسی از تلاشهای گذشته ارزش یادآوری و بهخاطر سپردن را دارند:
📌اول اینکه، امواج اعتراض که کل کشور را در برگرفته، نماینده سرخوردگی مشروع و صادقانه از دههها شکست تلاشها برای اصلاح عملکرد پلیس و مساله کلیتر سیستم قضایی کیفری در آمریکاست.
📌 اکثر قریب به اتفاق معترضین شجاع، مسالمتجو، مسئول و الهامبخش هستند. آنها مستحق حمایت و احترام و نه محکومیت هستند. این، امری است که پلیس در برخی شهرها مانند فلینت و کمدن به نحو تحسینبرانگیزی درک کرده است.
📌اما در طرف دیگر، اقلیت کوچکی از افراد که به انحای مختلف دست به خشونت میزنند نیز وجود دارند. خواه اینکه این خشونت برخاسته از خشم صادقانه یا فرصتطلبی باشد باعث ایجاد خطر برای افراد بیگناه، خرابی مناطقی که اغلب کمتر برخوردار از خدمات و سرمایهگذاری و در حال از دست دادن سرمایه خود به دلایل دیگر هستند، میشود.
📌 بنابراین، دست به توجیه خشونت و دلیلتراشی و مشارکت در آن نزنیم. اگر ما خواهان آن هستیم که دستگاه قضایی کیفری و جامعه آمریکا با استانداردهای اخلاقی بالاتری کار کنند، ناگزیر باید الگوی آن استاندارد باشیم.
📌 دوم اینکه، من از اینکه عدهای میگویند مساله تکراری نابرابرینژادی در سیستم قضایی کیفری ما اثبات میکند که تنها اعتراضات خیابانی و عمل مستقیم توانایی تغییر دادن شرایط را داشته و رای دادن و سیاستورزی انتخاباتمحور وقت تلف کردن است، آگاهم.
📌 من با این عده بسیار مخالفم. نکته و هدف اصلی اعتراضات آگاهیبخشی عمومی و پاشیدن نور به بیعدالتی و سلب آسایش از قدرتمندان است.
📌در تاریخ آمریکا تنها پس از اعتراضات و نافرمانی مدنی توجه سیستم حاکم به جامعههای بهحاشیه راندهشده جلب شده؛ اما در نهایت درخواستها باید به قوانین و رفتارهای نهادینه مشخص تبدیل شوند. در یک دموکراسی، این اتفاق فقط با انتخاب مسئولین دولتی پاسخگو به مطالبات ما محقق میشود.
📌 به علاوه، این بسیار مهم است که بدانیم کدام سطح از حاکمیت بزرگترین اثر را روی سیستم قضایی کیفری و پلیس ما دارد.
📌 بسیاری از ما زمانی که به سیاست میاندیشیم، فقط بر ریاستجمهوری و دولت فدرال تمرکز میکنیم. و بله، ما باید برای داشتن رییسجمهور کنگره و وزارت دادگستری و قوهقضاییهای که نقش غیرسازنده و جاری نژادپرستی در جامعه را درک کرده و اراده برخورد با آن را داشته باشند، بجنگیم.
📌 اما مقامات منتخبی که بیشترین تاثیر را در مورد اصلاح دستگاه پلیس و دستگاه قضای کیفری دارند، در سطح محلی کار می کنند. این شهرداران و مقامات اجرایی شهرستانها هستند که روسای پلیس محلی را تعیین میکنند و با اتحادیه کارکنان پلیس به چانهزنی میپردازند.
📌 این دادستانهای محلی و دادستانهای ایالتی هستند که تصمیم میگیرند آیا سوءاستفادههای پلیس را مورد پیگرد قانونی قرار دهند یا خیر. همه این مقامات انتخابی هستند. در بعضی نقاط کشور هیأتهای ناظر بر عملکرد پلیس که توانایی نظارت بر پلیس را دارند نیز انتخابیاند.
📌 متاسفانه درصد مشارکت در این انتخابات محلی به نحو غمانگیزی بخصوص در میان جوانان پایین است. این عدم مشارکت با توجه اثر مستقیم مقامات محلی نامبرده شده در مباحث مربوط به عدالت اجتماعی دارند، اصلا معنی ندارد. لازم به ذکر است که برنده و بازنده اینگونه انتخابات، معمولا با چندهزار یا حتی چندصد رای تعیین میشود.
📌بنابراین، حداقل میتوان چنین گفت: اگر ما میخواهیم تغییر واقعی به ارمغان بیاوریم، انتخاب بین اعتراض خیابانی یا سیاستورزی صندوق رای محور نیست.
📌 ما باید هر دو را انجام دهیم. ما باید اعتراض کنیم تا آگاهیبخشی کنیم و ما باید سازماندهی کنیم و جوری رای دهیم تا کاندیداهایی که اصلاحات را به انجام میرسانند، انتخاب شوند.
✅برای خواندن متن کامل این ترجمه روی "INSTANT" بزنید:
https://telegra.ph/هم-خیابان-هم-صندوق-06-01
#امتداد
@emtedadnet