✔️ نگاهی آماری به پروژه اتصال اردبیل به شبکه ریلی کشور
📌 سهم دولتها و نمایندگان ادوار از رکود راهآهن اردبیل چقدر است؟
✍️ سیدمصطفی جمشیدی
🔺 در وانفسای کمبود بودجههای عمرانی در کشور، پروژه راهآهن اردبیل نیز از جمله طرحهای کلان ملی است که در سالهای اخیر در گرداب اعتبارات قطرهچکانی سرگیجه گرفته و پس از 12 سال رکود، غرور شهروندان اردبیلی را نشانه رفته است. قطاری که هرچند به اردبیل نرسیده، اما استانداران، مدیران و نمایندگان بسیاری را زیر گرفته و فعلا در حال محک زدن نمایندگان و مدیران استانی فعلی است.
🔺 رئیس کمیسیون عمران مجلس، در جریان بازدید از پروژه راهآهن اردبیل اظهار کرد که تکمیل پروژههای عمرانی کشور به 600 هزار میلیارد تومان اعتبار نیاز دارد که در وضعیت نامطلوب اقتصادی کشور، سالانه فقط 30 تا 40 هزار میلیارد تومان به این پروژهها اختصاص مییابد. همین امر به خوبی بیانگر میزان دشواری تصویب اعتبارات مناسب و تخصیص آنهاست.
🔺 نگاهی به وضعیت اعتبارات مصوب و تخصیصیافته این پروژه از ابتدا تا به امروز میتواند گویای بسیاری از حقایق باشد؛ چرا که آمار و اعداد، عیاری مناسب برای ارزیابی اقدامات انجام شده از سوی آنهایی است که به تحقق رویای راهآهن میاندیشیدند و مردانی که کماکان رویای آن را در سر میپرورانند.
🔺 شروع پروژه با بودجههای نه چندان مطلوب همراه بود. سال 88 و زمانی که علی نیکزاد بر کرسی وزارت مسکن و شهرسازی سابق تکیه زد و بعد از انحلال آن وزارتخانه زمامدار امور وزارت راه و شهرسازی شد، نقطه عطفی در سرنوشت این پروژه بود و امیدها برای تکمیل راهآهن اردبیل را احیا کرد. هر چند که اعتبارات مصوب و تخصیص یافته به پروژه با حضور نیکزاد رشدی مناسب و تصاعدی یافت، اما رویای بهرهبرداری از پروژه هرگز تعبیر نشد تا مردم اردبیل شاید تا ابد از فرزند خود دلگیر باشند.
🔺 نیکزاد بعد از چهار سال پروژه را در نیمه راه به دولت روحانی سپرد تا بلکه کلید وی در پروژه ناتمام دولت مهرورز کارساز شود. تخصیص کمتر از 50 درصدی اعتبارات مصوب سال 92 و تنزل مایوسکننده اعتبارات پروژه در سالهای 93، 94 و 95 کار را به جایی رساند که تخصیص بودجه ناچیز 34 میلیارد تومانی پروژه در سال 94 به رقم حیرتانگیز 7 میلیارد تومان برسد؛ رقمی که یک پیام مشخص داشت: دولت اعتقادی به پروژه راهآهن اردبیل میانه ندارد. نمایندگان استان در مجلس نهم نیز با عدم پیگیری مناسب پروژه و همچنین طرح شائبههایی در مورد مشکلات فنی پروژه و تغییر مسیر آن، کمک حال دولت در رسیدن به این نتیجه آزاردهنده بودند.
🔺 در این شرایط مردم استان سرخورده و مایوس از وضعیت پروژه، نظارهگر دهنکجی اعتبارات و تخصیصهای نجومی خط آهن در دست احداث آستارا به جمهوری آذربایجان استان همسایه بودند که فارغ از بحثهایی چون نبود اعتبارات عمرانی و رکود در اقتصاد کشور، با سرعت به پیش میتاخت.
🔺 با تغییر صددرصدی ترکیب مجمع نمایندگان استان در انتخابات مجلس دهم، مردان جدیدی با وارد شدن به گود راهآهن اردبیل، به زورآزمایی در این عملیات غیرممکن پرداختند. اولین گام، هشدار به دولت و اولویتدهی به پروژه بود که با نطقها، بازدیدها و تذکرات متعدد حاصل شد تا جایی که در یک روز برفی پای رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور را که در افکار عمومی استان از جایگاه نه چندان مطلوبی برخوردار بود، به اردبیل کشاند.
🔺 گام بعدی، تخصیص مناسب اعتبار مصوب پروژه بود. بودجه مصوب سال 95 که توسط مجلس نهم تصویب شده بود، 28 میلیارد تومان بود. رقمی که کمترین میزان اعتبار تخصیص یافته به پروژه در 9 سال اخیر بود. مجمع نمایندگان استان با پیگیریهای متعدد در سطح ملی و برگزاری جلسات اختصاصی در کمیسیون عمران مجلس، وزارت راه و شهرسازی و سازمان برنامه و بودجه کشور، موفق به تخصیص 43 میلیارد تومان به پروژه شدند؛ یعنی تخصیص 153 درصدی. تخصیص 153 درصدی به این معناست که تزریق اعتبارات به پروژه در سال 95، بیش از یک و نیم برابر تعهد قانونی دولت به پروژه بوده است.
🔺 گام بعدی مجمع نمایندگان استان تصویب بودجه مناسب به پروژه برای سال 96 بود. بودجهای که بعد از کش و قوس فراوان و رایزنیها و چکشکاریهای طاقتفرسا، عدد امیدوارکننده 300 میلیارد تومان را نشان میدهد که از منابع مختلفی همچون اعتبارات دولتی، صکوک و محل فروش گازوئیل تامین خواهد شد.
🔺 مجمع نمایندگان متحد و منسجم استان در مجلس دهم، روحی جدید در کالبد بیجان راهآهن اردبیل دمید و از تعبیر کابوس توقف و تغییر مسیر پروژه جلوگیری کرد و با تداوم همین روند، تکمیل و بهرهبرداری از پروژه تا 3 سال دیگر دور از ذهن نخواهد بود.
yon.ir/9Jh6y
لینک یادداشت در فارسنیوز:
http://ardabil.farsnews.com/news/13960420000880
━━ 🔻 ━━ 🔻 ━━
لینک پیوستن به کانال:
https://telegram.me/joinchat/BmGd-D8vkQdufJqIj2esrg
📌 سهم دولتها و نمایندگان ادوار از رکود راهآهن اردبیل چقدر است؟
✍️ سیدمصطفی جمشیدی
🔺 در وانفسای کمبود بودجههای عمرانی در کشور، پروژه راهآهن اردبیل نیز از جمله طرحهای کلان ملی است که در سالهای اخیر در گرداب اعتبارات قطرهچکانی سرگیجه گرفته و پس از 12 سال رکود، غرور شهروندان اردبیلی را نشانه رفته است. قطاری که هرچند به اردبیل نرسیده، اما استانداران، مدیران و نمایندگان بسیاری را زیر گرفته و فعلا در حال محک زدن نمایندگان و مدیران استانی فعلی است.
🔺 رئیس کمیسیون عمران مجلس، در جریان بازدید از پروژه راهآهن اردبیل اظهار کرد که تکمیل پروژههای عمرانی کشور به 600 هزار میلیارد تومان اعتبار نیاز دارد که در وضعیت نامطلوب اقتصادی کشور، سالانه فقط 30 تا 40 هزار میلیارد تومان به این پروژهها اختصاص مییابد. همین امر به خوبی بیانگر میزان دشواری تصویب اعتبارات مناسب و تخصیص آنهاست.
🔺 نگاهی به وضعیت اعتبارات مصوب و تخصیصیافته این پروژه از ابتدا تا به امروز میتواند گویای بسیاری از حقایق باشد؛ چرا که آمار و اعداد، عیاری مناسب برای ارزیابی اقدامات انجام شده از سوی آنهایی است که به تحقق رویای راهآهن میاندیشیدند و مردانی که کماکان رویای آن را در سر میپرورانند.
🔺 شروع پروژه با بودجههای نه چندان مطلوب همراه بود. سال 88 و زمانی که علی نیکزاد بر کرسی وزارت مسکن و شهرسازی سابق تکیه زد و بعد از انحلال آن وزارتخانه زمامدار امور وزارت راه و شهرسازی شد، نقطه عطفی در سرنوشت این پروژه بود و امیدها برای تکمیل راهآهن اردبیل را احیا کرد. هر چند که اعتبارات مصوب و تخصیص یافته به پروژه با حضور نیکزاد رشدی مناسب و تصاعدی یافت، اما رویای بهرهبرداری از پروژه هرگز تعبیر نشد تا مردم اردبیل شاید تا ابد از فرزند خود دلگیر باشند.
🔺 نیکزاد بعد از چهار سال پروژه را در نیمه راه به دولت روحانی سپرد تا بلکه کلید وی در پروژه ناتمام دولت مهرورز کارساز شود. تخصیص کمتر از 50 درصدی اعتبارات مصوب سال 92 و تنزل مایوسکننده اعتبارات پروژه در سالهای 93، 94 و 95 کار را به جایی رساند که تخصیص بودجه ناچیز 34 میلیارد تومانی پروژه در سال 94 به رقم حیرتانگیز 7 میلیارد تومان برسد؛ رقمی که یک پیام مشخص داشت: دولت اعتقادی به پروژه راهآهن اردبیل میانه ندارد. نمایندگان استان در مجلس نهم نیز با عدم پیگیری مناسب پروژه و همچنین طرح شائبههایی در مورد مشکلات فنی پروژه و تغییر مسیر آن، کمک حال دولت در رسیدن به این نتیجه آزاردهنده بودند.
🔺 در این شرایط مردم استان سرخورده و مایوس از وضعیت پروژه، نظارهگر دهنکجی اعتبارات و تخصیصهای نجومی خط آهن در دست احداث آستارا به جمهوری آذربایجان استان همسایه بودند که فارغ از بحثهایی چون نبود اعتبارات عمرانی و رکود در اقتصاد کشور، با سرعت به پیش میتاخت.
🔺 با تغییر صددرصدی ترکیب مجمع نمایندگان استان در انتخابات مجلس دهم، مردان جدیدی با وارد شدن به گود راهآهن اردبیل، به زورآزمایی در این عملیات غیرممکن پرداختند. اولین گام، هشدار به دولت و اولویتدهی به پروژه بود که با نطقها، بازدیدها و تذکرات متعدد حاصل شد تا جایی که در یک روز برفی پای رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور را که در افکار عمومی استان از جایگاه نه چندان مطلوبی برخوردار بود، به اردبیل کشاند.
🔺 گام بعدی، تخصیص مناسب اعتبار مصوب پروژه بود. بودجه مصوب سال 95 که توسط مجلس نهم تصویب شده بود، 28 میلیارد تومان بود. رقمی که کمترین میزان اعتبار تخصیص یافته به پروژه در 9 سال اخیر بود. مجمع نمایندگان استان با پیگیریهای متعدد در سطح ملی و برگزاری جلسات اختصاصی در کمیسیون عمران مجلس، وزارت راه و شهرسازی و سازمان برنامه و بودجه کشور، موفق به تخصیص 43 میلیارد تومان به پروژه شدند؛ یعنی تخصیص 153 درصدی. تخصیص 153 درصدی به این معناست که تزریق اعتبارات به پروژه در سال 95، بیش از یک و نیم برابر تعهد قانونی دولت به پروژه بوده است.
🔺 گام بعدی مجمع نمایندگان استان تصویب بودجه مناسب به پروژه برای سال 96 بود. بودجهای که بعد از کش و قوس فراوان و رایزنیها و چکشکاریهای طاقتفرسا، عدد امیدوارکننده 300 میلیارد تومان را نشان میدهد که از منابع مختلفی همچون اعتبارات دولتی، صکوک و محل فروش گازوئیل تامین خواهد شد.
🔺 مجمع نمایندگان متحد و منسجم استان در مجلس دهم، روحی جدید در کالبد بیجان راهآهن اردبیل دمید و از تعبیر کابوس توقف و تغییر مسیر پروژه جلوگیری کرد و با تداوم همین روند، تکمیل و بهرهبرداری از پروژه تا 3 سال دیگر دور از ذهن نخواهد بود.
yon.ir/9Jh6y
لینک یادداشت در فارسنیوز:
http://ardabil.farsnews.com/news/13960420000880
━━ 🔻 ━━ 🔻 ━━
لینک پیوستن به کانال:
https://telegram.me/joinchat/BmGd-D8vkQdufJqIj2esrg