نامادری
از مکتب بیرون شدهام. جلوی رستورانت کدبانو، لای سبزهها و بوتهها بدون چتر ایستادهام که آن زن بیاید. شب یک ریز باران باریده است. کوچهها هنوز خیساند. وقتی در صنف بودیم باران بند امد. حالا فقط باد خنک میزود. من همچنان ایستادهام. یک ساعت دیگر هم میتوانم ایستاده بمانم. مادر خبر نمیشود. فقط نگران میشود. شاید سرزنشم هم میکند. برای چی این همه دلواپسش کردهام؟ چرا زود خانه نرفتهام؟ میگویم کفشهام گلی شدن. کتابهام در زمین ریختن. قلمم را صنفیام دزدید نداد که بگیرم. میتوانم چیزهای اینطور بگویم. البته میداند. میداند که دروغ میگویم. من. آخرین فرزند نازدانهاش دروغ میگویم. برای همین هیچوقت من را همپای برادران ارشدم نمیشمارد. آخرین فرزند زود بیمار. همیشه بیمار. خجالتی. ترسو. تو سری خورده. هیچوقت برای حق خودش نمیجنگد. وقتی برادر ارشد چشم تیز میکند حق غذایی خودش را تقدیم او میکند. بچهی عزیز و نازپروردهاش. هنوز جدا از او نمیخوابد. از تاریکی میترسد. مادر خیال میکند پسرش کرم کتاب خریدن دارد. همهی پول را یک راست در جیب کتابفروش میگذارد بدون اینکه در مکتب غذایی بخورد. آخر عزیزک من... این همه پول را برایت میدهم. چرا گرسنه میمانی؟ چرا چیزی نمیخوری؟ عزیزک من همهاش را کتاب نخر! به خانه نگاه کن همهجاش پر از کتاب شده. به تنت نگاه کن، لاغر شدهی. اگر نخوری چطوری بدنت قوی شود؟
ادامه دارد…
#نامادری
#یادداشت_روزانه
از مکتب بیرون شدهام. جلوی رستورانت کدبانو، لای سبزهها و بوتهها بدون چتر ایستادهام که آن زن بیاید. شب یک ریز باران باریده است. کوچهها هنوز خیساند. وقتی در صنف بودیم باران بند امد. حالا فقط باد خنک میزود. من همچنان ایستادهام. یک ساعت دیگر هم میتوانم ایستاده بمانم. مادر خبر نمیشود. فقط نگران میشود. شاید سرزنشم هم میکند. برای چی این همه دلواپسش کردهام؟ چرا زود خانه نرفتهام؟ میگویم کفشهام گلی شدن. کتابهام در زمین ریختن. قلمم را صنفیام دزدید نداد که بگیرم. میتوانم چیزهای اینطور بگویم. البته میداند. میداند که دروغ میگویم. من. آخرین فرزند نازدانهاش دروغ میگویم. برای همین هیچوقت من را همپای برادران ارشدم نمیشمارد. آخرین فرزند زود بیمار. همیشه بیمار. خجالتی. ترسو. تو سری خورده. هیچوقت برای حق خودش نمیجنگد. وقتی برادر ارشد چشم تیز میکند حق غذایی خودش را تقدیم او میکند. بچهی عزیز و نازپروردهاش. هنوز جدا از او نمیخوابد. از تاریکی میترسد. مادر خیال میکند پسرش کرم کتاب خریدن دارد. همهی پول را یک راست در جیب کتابفروش میگذارد بدون اینکه در مکتب غذایی بخورد. آخر عزیزک من... این همه پول را برایت میدهم. چرا گرسنه میمانی؟ چرا چیزی نمیخوری؟ عزیزک من همهاش را کتاب نخر! به خانه نگاه کن همهجاش پر از کتاب شده. به تنت نگاه کن، لاغر شدهی. اگر نخوری چطوری بدنت قوی شود؟
ادامه دارد…
#نامادری
#یادداشت_روزانه