تو یه لحظه احساس کردم که دیگه واقعا نمیخوامش خیلی عجیبه چون اون برای یه مدت طولانی همه چیز من بود
یادم میاد که؛
چجوریمیتونست منو بخندونه ، چقدر تو بغلش احساس امنیت میکردم
بعدش یاد گریه هام افتادم یاد شبایی که تنها میشستمو فکر میکردم چرا من براش کافی نیستم!؟
دیگه چیکار باید میکردم برایِ یه آدم!؟
چقدر برای خودمبهونه میووردم که مثلا شاید سرش شلوغه شاید خستهس
شاید من بیش از حد انتظار دارم ازش
اما یجایی همیشه میدونستم که ، عشق نباید اینجوری باشه
من همهی خودمو به کسی داده بودم که؛فقط یذره از وجودشو بهم میداد
من همش ادامه میدادم ، پابه پاش میرفتم میومدم،فکر میکردم تغییر میکنه
اما هیچوقت تغییر نکرد
تا اینکه من یدفعه فهمیدم
لیاقت یه آرامشو عشق قشنگو دارم لیاقتم کسیه که؛منو بدون هیچ شکی انتخاب کنه
الان فقط سعی میکنم خودمو بیشتر دوس داشته باشم ، همین.
مبینافراهانی