نفی


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


درون‌آخته بود

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter






خدایا. 😂😂😂😂😂








«در تمام زندگی مرگ به ما اشاره می‌کند.» به نظر دلیل خوبی می‌آید برای اینکه یک خانه در کوچه‌ی شامپیون پاریس اجاره کنی، در و پنجره‌ها را ببندی و درزهایشان را بگیری و شیر گاز را باز کنی. هدایت هم همین کار را کرد. قبلش اما «بوف کور» را از خود باقی گذاشت که مانیفست دور زمان و زندگی آدم‌هایش، از خیام قرن ۵ تا هدایت قرن ۱۳ بود. از همان قرن پنج آدم‌ها می‌گفتند: «دوری که در آمدن و رفتن ماست/ او را نه نهایت نه بدایت پیداست» و هدایت هم همان حرف را با بی‌زبانی زبان فریاد می‌زند. فرم رمان هدایت حرف و حدیث درباره‌اش زیاد است، اما یک پیام مهم را مسلما دارد.
هدایت در رمانش رویداد‌ها، شخصیت‌ها، و حتی توصیف صحنه‌ها را تکرار می‌کند. مثلا پیرمرد خنزرپنزری و لکاته، هر دو عادت دارند انگشت دست چپشان را بجوند. یک‌جا حتی وقتی شخصیت اصلی نقاشی دختر اثیری را کشیده بود و می‌خواست خاکش کند، از زیر خاک یک کوزه با نقاشی یک دختر پیدا می‌کند که شبیه دختر اثیری بود؛ در واقع با نقاشی شخصیت‌ اصلی مو نمی‌زد. اینجا هدایت به وضوح می‌گوید: این کوزه چو من عاشق زاری بوده‌ست و در بند سر زلف نگاری بوده‌ست. همان تحول اجزای خیام. یعنی هدایت به تناسخ اعتقاد ندارد، مرگ هم برایش پایان همه‌چیز است، اما معتقد بوده وقتی برود زیر خاک جزء بدن کرمی چیزی می‌شود‌.
هدایت در جایی که انتظار می‌رود پایان‌بندی داستان باشد هم از تکنیک تکرارش استفاده می‌کند. او در پایان داستان برمی‌گردد به اواسط داستان، یعنی در جایی که دارد لکاته را می‌کشد برمی‌گردد به جایی که داشت زن اثیری را به خاک می‌سپرد، از طریق توصیف صحنه‌های مشابه و دو جمله‌ی واحد: «دو مگس طلایی دورم پرواز می‌کردند.» و «سنگینی یک مرده را روی سینه‌ام حس می‌کردم.» و داستان اینگونه تمام می‌شود. فرم داستان هدایت چرا همچین است؟ چرا انقدر نابه‌هنجار است و تف می‌اندازد توی صورت هرچه رمان کلاسیک هست؟ چون نمی‌شود مثل شخصیت‌های برنامه کودک‌ها زل زد توی دوربین و گفت:«بچه‌ها، زندگی یک چرخه‌ست.» فرم باید این حرف را بزند و نمی‌توان این حرف را با شروع وسط پایان معمول گفت. و این رمان موفق می‌شود حرفش را بزند. که ای فلک، گردش تو و سرگردانی‌ات همه‌چیز را بیهوده کرده. هیچ‌چیز جز آمدشدی بی‌فایده روی این جاده‌ی نمناک نیست. اما چرا در این میان «تنها مرگ است که دروغ نمی‌گوید؟» چون همیشه باید سوژه‌ای باشد تا چیزهای دیگر پدید آیند. و این مرگ است که حرف آخر را می‌زند، مرگ است که بوف کور را تمام می‌کند، و مرگ است که «در تمام زندگی به ما اشاره می‌کند.»


یدالله‌ مُرد و اینا رو ندید


گر چه خاقانی از اصحابْ فروتر بنشست،
نتْوان گفت که او کم‌قدْر است.
صدرِ تو دایره‌ی جاه و جلال است، مقیم؛
در تنِ دایره هر جا که نشینی صدر است.


خاقانی لیترالی بهترین شاعر دنیاست:

خاقانیِ بلند‌سخن در جهان منم؛
ک‌آزادی از جهان رَوِش حکمتِ من است.
ضرب‌الرقاب داد شیاطینِ آز را،
این تیغِ نطق کز مَلَکانْ قسمتِ من است.


یه‌مشت دلقک و لاغیر.


اینو.


اروپایی‌ها وقتی فاتح «سرزمین‌های جدید» شدن، صاحب بومی‌های آمریکا هم شدن. صهیونیست‌ها هم از جنگ و کشتار جمعی و اشغال، «خونه» می‌خواستن. ولی مگه خون ناسیونالیسم یهودی رنگین‌تره از نازیسم آلمانی وقتی در عمل هیچ فرقی ندارن؟ روایت یک قوم از خودش چه اهمیتی داره وقتی حق منقضی‌نشده‌ی حیات انسان‌های دیگه‌ای رو سلب می‌کنه؟




Forward from: استحاله
البته که کیر تو جمهوری اسلامی


حالت چطوره خایه‌مال اسرائیل؟ این که ایرانیه بدبخت. هنوزم گه می‌خوری؟


Forward from: Middle East Spectator — MES
— 🇮🇱/🇮🇷The first confirmed victim of the Israeli strike in Tehran: A dead child.

@Misdle_East_Spectator


ما که ندیدیم


Forward from: Middle East Spectator — MES
—❗️🇮🇱/🇮🇷/🇮🇶 BREAKING: Explosions in Baghdad, Iraq

@Middle_East_Spectator


im hearing it!!

20 last posts shown.

130

subscribers
Channel statistics