آدم یک روز از خواب بیدار می شود و خیال می کند هرچه در وجودش داشته مرده و از بین رفته است ، ولی درست نیست؛ وقتی چنین فکردی به سر آدم بزند یعنی خود اوست که تا حدی مرده. آن چیز ها نمی میرند. باقی می مانند. از ادمی به آدم دیگری می رسند، همیشه همینطور است، از ادمی به آدم دیگر.
مرگ به وقت بهار