نـارنج؛🍊


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


-پرنده‌مردنی‌ست.
🍊🍊🍊🍊
t.me/HidenChat_Bot?start=6040256474
@fato_ol

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


-یک روز کم می‌آورم و آن روز از نو بلند شدن را به یاد دارم؟




-من نمی‌‌خوام دوباره به نقطه ی اول برگردم البرز! نمی‌خوام داستانی که تموم شده رو دوباره ورق بزنم. می‌فهمی؟ نمی‌خوام.
+شاید هنوز امیدی باشه.
-هیچ امیدی نیست. فهمیدنش انقدر سخته؟
+باید بسازیم این زندگیو!
-چیزی که خرابه‌ست، ساختنی نیست!
+میشه از خرابه ها لونه ساخت.
-من و تو آدمش نیستیم البرز.
+من و تو آدم چی هستیم؟
-آدمِ رها کردن.




یه لحظه حس کردم یه مرد بالای سی سالم که از" 😜😁😆🤗🤪😘🥰😚" به طور جدی استفاده می‌کنه.


"باید ساعت خوابم را درست کنم.
اینطور نمی‌شود. البته این تازه اولش است و احتمالا تا سه بیدارم و خاک عالم بر سرم.
قرار بود این تابستان به زیباترین و خفن ترین و عالی ترین و کوفت ترین و زهرمار ترین ورژن خود تبدیل شوم.
احتمالا نفرینِ اکبر دامن‌گیرم شده.
بعیدم نیست...
امشب دیدمش!
باز هم داشت می‌رفت. کاش کسی بگوید اکبر چرا هیچوقت نمی‌ماند؟
اکبر چرا هیچوقت نمی‌مانی؟
اکبر لواشک جادویی با توانِ پاهایت چه کرد؟
خلاصه اش اینکه نمیدانم چه بگویم برایتان!
شما چرا هیچ چیز نمی‌گویید؟(😭)
نگار می‌گوید سوال های جالب بپرسم.
گفتید بعد از پنج سالگی، شش سالتان شد دیگر؟ مطمئن باشم؟
توروخدا چیزی بگویید. باورتان نمی‌شود من همه جا پلاسم!
یعنی در ناشناس همه ردی از من پیدا می‌شود.
آرام و قرار ندارم دیگر.
امروز دو قسمت گامبال دیدم، تاسیان دیدم که ایکاش کور می‌شدم نمی‌دیدم، کمی از متنم را تایپ کردم، نوشتم، برای آنتن به مرتفع ترین قله ها سفر کردم و آفتاب تا دسته(بخدا اگه باادب تو چنل نبود می‌گفتم.)
و نیافتم.
و نیافتم و ساعت ده پیدایم شد.
دیگر هیچ.
شما خبری ندارید؟
بوس.
بوس.
بوس."




_فاطووو. 🪻(بعد هفت سالگی،هشت سالتون شد؟

خدایا چقدر بیمزم.😭)


-نباید می‌گذاشت آن مرد هنوز همان نقاب را بر چهره داشته باشد. نباید می‌گذاشت نماز و عبادت و خم و راست شدن و بچه ی خوب بودن، از یک متجاوز یک انسانِ نیکو بسازد.
نباید می‌گذاشت...


-اینا همه دلیله برای برنگشتن.
رفتن که باید باشه!


نامه‌ای‌برای‌ِاو؛


روایتِ‌هشتم..
"سلام یاورِجانم. چند روز می‌گذرد که نامه ای دریافت نکردی که خالقش من باشم؟ چندروز؟
اصلا حسابِ روزها را داری؟ چشم انتظاری؟
گمان می‌کردم همه چیز تمام شده.
چه خیال خام و بچگانه ای! مگر زندگی چند ورق کتاب و چند دقیقه فیلم است که آن همه غم و غصه تمام شود برود پی کارش؟!
اتفاقات منتظر ما نمی‌مانند یاور. مطلقا هیچ اتفاق و حادثه ای چشم به زندگی ما ندوخته که حالِمان خوب است برای وقوعش یا نه!
اتفاق های زیادی افتاد.
باز هم نبودی... حتی میانِ اتفاقات تلخ و شیرین هم ردی از تو یافت نمی‌شد!
امشب مهم‌ترین و زیباترین شب برای ما است.
شبی که پروانه پیله‌اش را می‌گشاید. شبِ خواستگاری‌اش! نمی‌دانی قلبم چگونه آوای خوشحالی سر می‌دهد...
پسرکِ کتابخوان هم دل در گرو پروانه داشته... او هم به دیار عاشقان سفر کرده!
یاورجانم، نمی‌دانی چقدر جای خالی‌ات در ذوق می‌زند! پروانه مدام به در چشم می‌دوزد. با آمدنت در شب تولدم، همه را امیدوار ساختی!
چرا نور کوچکی در قلبمان تاباندی و رفتی؟!
چرا؟
گمان می‌کنم رسمت چنین است! امیدوار سازی و دیگر اثری از تو نباشد. تجربه اش را بسیار دارم. بسیار...
یاور امشب که در آینه به خود خیره شدم، خود را نیافتم. من بعد از تو خود را هم گم کردم...
چقدر عوض شده بودم! تار های سپید... نعنا؟!
چشمانم دیگر برق قبل را نداشت. باور کن...
حال هرچقدر بگویند همان نعنای قبلم... من که خود می‌دانم به چه بلایی‌ سال‌هاست دچار شدم!
سعی می‌کنم لبانم را کش دهم. همه چیز که یارِ از دست رفته نیست! همه چیز که تو نیستی! یک جا بالاخره عقل و منطق سری به انسان می‌زند. چقدر خود را فدای تو کردم و چقدر به غرورت باختم!
دیگر فکر قبل را ندارم. نمی‌دانم...
شاید این شروعی دوباره‌ست برای من. برای نعنا که تمامش را وقف تو ساخت و قدر ندانستی و گذر کردی.
شاید پایان این نامه ها نزدیک باشد.
اگر نزدیک بود و دیگر مرا ندیدی و خطی از من نخواندی، بدان من خود را قمار کردم سرِ عشقی که برای تو هیچ بود!
از تو که پنهان نیست، بریده‌ام.
انگار این بار فرق دارد...
انگار آینه و نگاهِ دیگران، کار خودش را کرد.
نمی‌دانم.
دوستت دارم؟ نمی‌دانم.
هیچ چیز نمی‌دانم جز شروعی دوباره.
نعنا"





_فاطو‌بیق.🌝(عاشق اسمای اجق وجق خودممم)


-از رشته‌اش متنفر بود!
می‌گفت برای اعداد و ارقام ساخته نشده. نمی‌تونست با استفاده از فیزیک و زیست و شیمی، شعر بگه. شعر نمی‌شدند براش!
دلش می‌خواست همه بیخیالش شن...
اون بمونه و کلماتی که مثل بچگیاش کنار هم می‌گذاشت و شعر می‌شدند.
شعرایی که مخاطبشون در و دیوار بود.
می‌گفت حیف شده!
حیف شده بود.
شعرا صداش می‌زدن، همیشه بی جواب می‌موندن. درس‌ها حسابی رسش رو می‌کشیدند و دیگه کمتر سراغِ محبوباش می‌رفت. دلش نمی‌خواست اینطوری باشه؛ ولی مگه چقدر توان داشت؟
قلب و مغزش همزمان ترکش می‌کردند.
کم می‌آورد.
نمی‌شد...


-گاهی اوقات فکر می‌کنم کاش کمی بهتر بودی. پررنگ تر!
اصلا چه شد؟
هیچگاه نفهمیدم. انگار خودت بریدی و دوختی. خودت هم تنم کردی! من چه کاره بودم اصلا؟!
چقدر به تو بها می‌دهم.
این بزرگ‌ترین مشکل من است...


-گیر کردم.
در اسمت. در چیزهایی که ممنوعه است و تنها برایم چند کلمه ی معمولی!
نمی‌خواهم بی ایده باشم.
همین...


Video is unavailable for watching
Show in Telegram
🌞




-خورشیدِ من.




"از خنده دو تیکه شده ام.
نگار برایم عکس های دوران جهالتش را فرستاده... نمیدانم علاقه‌اش به آن ژست ها از چه می‌آمد اما قطعا در آن دوران، هیچکس دوستدار واقعی‌اش نبوده که جلویش را نگرفته.
هنوز آن داستان صوتی را گوش نداده‌ام. منتظرم حسش به سراغم بیاید...
امروزم خوب گذشت تقریبا.
اکبر را هم ندیدم...
آهنگ انجیر را گوش می‌دهم و خیال می‌کنم عاشقی درمانده و بدبخت هستم! آهنگش جوری غم دارد که با گوشت و استخوانم حسش می‌کنم.
آخر چرا؟
برای چه...
ایده ای برای نوشتن ندارم. اصلا نمیدانم چه بنویسم، از که بنویسم... اگر شما ایده ای دارید لطفا لطفا لطفا بگویید و مرا نجات دهید.
دیگر اینکه...
رفتم شام بخورم امدم پنج نفر لفت داده بودند. خدایا!
متاسفانه دلقک درونم نمیگذارد خوب با آهنگ حس بگیرم... واقعا نمیدانم چه بگویم.
پارت دوم داستان را نوشته ام اما چه کسی انقدر زبل است که تایپ کند؟ قطعا من نه.
امروز نشد ایتالیایی تمرین کنم. آخر می‌دانید همه چیزم برای رفتن جور است، فقط زبانم مانده!
خداروشکر فارسی و گیلکی‌ام فول است...(راحت رام میدن همه جا)
واقعا نمیدانم چه بگویم.
باور کنید...
بوس.
بوس.
بوس."




_فاطووو. 🪿(الان دیدم دوبار نوشتم واقعا نمیدانم چه بگویم😭😭😭😭)


-همیشه در سرم همه چیز را بالا می‌آوردم و ذهنم خالی می‌شد از همه!
کاش باز می‌توانستم.
کاش تهوع این زندگی باز دامن‌گیرم می‌شد...


"علی مصفا را همیشه دوست داشتم.
شبیهِ تو بود.
موهای نداشته‌اش و سکوتی که همیشه پشت چشمانش وجود داشت. انگار همراه با سکوت، حرف می‌زد. آرام بود! دقیقا مثلِ تو.
می‌دانی، موضوعِ این بار تو هستی و حسرت.
من بارها و بارها از حسرت نوشته‌ام. از حسرت هایی که واقعی نبودند.
حسرت تمام وجودم را در بر گرفته! اگر می‌فهمیدی می‌نویسم و نوشتن زندگی شده برایم، به من افتخار می‌کردی؟
افتخار می‌کردی.
نه برای اینکه نوشته‌هایم بسیار کامل و درست است. برای اینکه می‌نویسم و تو دلداده ی نوشتن بودی! دلداده ی اشعار.
آنقدر دلداده بودی که حتی شعرهایی که من با صدای بچگانه‌ام و تماماً غلط می‌خواندم را نیز دوست داشتی.
درخواست می‌کردی کلماتی که در شعر بودند را برایت با صدایی رسا و بلند، ادا کنم. و من می‌خواندم! می‌خواندم، هرچند غلط و پر اشتباه!
من تورا خنداندم و این تمامِ رسالتِ من است. تو مرا شناخته بودی، واقعیت های روحم را فهمیده بودی و چه حیف هیچگاه نوشته‌هایم را نخواندی. نشد که جمله ای را ادا کنم که خالقش خودم هستم.
نشد و حسرت شد بر جانم!
شاید این بزرگترین ترین حسرتِ تمامِ زندگی‌ام باشد.
حسرتی که خود دوباره بعد از سال‌ها به سراغش رفتم. به امید اینکه شاید توانستم با نبودنت کنار بیایم و حسرت را بپذیرم.
شاید در خیالات خودم بسیار بخندی و من هم هر هفته، نوشته هایم را برایت بخوانم و تو اشتباه هایم را گوشزد کنی.
شاید هم باید برای شانه ای که از آن تو بود و حال در وسایل دیگرت جا خوش کرده، حرف بزنم. برایِ کتابی که هیچگاه نفهمیدمش اما دوستش داشتم؛ چون تو هدیه دادی بودی! تو...
حال می‌فهمم چقدر باارزش بودی...
سعی می‌کنم اشک نریزم زیرا گریه برایم آخرین گام است. همان پذیرشِ درد و بدبختی که از آن فرار می‌کنم و نمی‌گذارم کسی سراغش را بگیرد.
چیزهایی که از تو به یاد دارم و برایم به یادگار مانده، وسایلی کهنه و عزیزند. کنارِ بقیه ی وسایلم جا خوش کردند.
یک شانه ی قرمز که پیش تر گفتم. یک کتابِ نفهمیدنی راجع به رازهای پولداری، یک قطعه عکس، یک کلید، یک گیره ی لباس، تمام.
و یک نقاشیِ درخت انار و اشعاری از شهریار که آنها در جعبه ی ذهنم هستند.
یادم نبود! چقدر بی وفا ام نه؟!
قبول دارم.
هیچوقت نفهمیدم چه می‌خوانی و چرا انقدر کتاب‌هایت برایت عزیزند! البته که درکش برایِ منِ هشت ساله زیاد آسان نبود.
متن هایی که می‌نوشتی را یادم است.
شبیهت شدم!
من هم دفتری دارم از اشعار و نوشته های محبوبم! البته تو در ورق اول شعری غمناک می‌نوشتی و در ورقِ دوم، فواید توت فرنگی!
آه! گفتم توت فرنگی...
توت فرنگی هایی که با دست خودت کاشته بودی.. "





_فاطووو.🪄(چون وارد مرداد شدیم.
برای یَدیِ عزیزم😭)


عالی بود دخترقانوممم😭
(داستان هم عالی بود تایید کنینننن)

20 last posts shown.

155

subscribers
Channel statistics