مولانا:شمس،عشق چیست؟
شمس:دل کندن
مولانا:از چه
شمس:از هر آنچه گمان میکنی بی آن نمیتوانی زیست
مولانا:پس چرا همه در پی عشق اند؟
شمس:چون گمان می کنند عشق،آرامش می آورد
مولانا:مگر نمی آورد؟
شمس:نخست آشوب می آورد
مولانا:پس چرا باید عاشق شد؟
شمس:چون هیچ دلی،بی آشوب بیدار نمی شود
مولانا:و عشق،چه میخواهد؟
شمس:شجاعت
مولانا:شجاعتِ چه؟
شمس:شجاعت از دست دادن کسی که بودی
مولانا:پس عاشق واقعی کیست؟
شمس:آن که از سوختن نمی ترسد
مولانا:و پاداش سوختن؟
شمس:آن که پس از آتش، دیگر همان آدم پیشین نیست
شمس:دل کندن
مولانا:از چه
شمس:از هر آنچه گمان میکنی بی آن نمیتوانی زیست
مولانا:پس چرا همه در پی عشق اند؟
شمس:چون گمان می کنند عشق،آرامش می آورد
مولانا:مگر نمی آورد؟
شمس:نخست آشوب می آورد
مولانا:پس چرا باید عاشق شد؟
شمس:چون هیچ دلی،بی آشوب بیدار نمی شود
مولانا:و عشق،چه میخواهد؟
شمس:شجاعت
مولانا:شجاعتِ چه؟
شمس:شجاعت از دست دادن کسی که بودی
مولانا:پس عاشق واقعی کیست؟
شمس:آن که از سوختن نمی ترسد
مولانا:و پاداش سوختن؟
شمس:آن که پس از آتش، دیگر همان آدم پیشین نیست