همه دور قبر جمع شدیم و منتظر ماندیم کشیش حرفهایش را شروع کند. از آن جنس سکوت هایی حاکم بود که صاف کردن گلو هم آدم را تا سرحد مرگ میترساند. فکر کردم روپوش مدرسه ما را شبیه پستچی های کرده که جمع شده اند تا همکارشان را برای خدا ارسال کنند. در ذهنم روی تابوت نوشتم: بازگشت به فرستنده.
جز از کل- استیو تولتز
دوست داری چیو برای یکی تعریف کنی؟
https://t.me/noem0ti0ns