قضیه این نیست که می خواهم آدم بدی بشم فقط نمی خواهم همش مراقب رفتار و گفتارم باشم که مبدا فلان شخص ازم ناراحت بشه یا نه، این افکار فقط شخصیتم رو ذلیل تر از قبل می کنه و هیچ وقت آدم خاصی نمیشم، در تمام عمرم هیچ وقت حس نکردم برای کسی به معنای واقعی مهم ام، شایدم بودم ولی متوجه نبودم، اینکه کی ناراحت بشه، کی نشه!، فقط وقت تلف کردنه.