TGStat
TGStat
Type to search
Advanced channel search
  • flag English
    Site language
    flag Russian flag English flag Uzbek
  • Sign In
  • Catalog
    Channels and groups catalog Search for channels
    Add a channel/group
  • Ratings
    Rating of channels Rating of groups Posts rating
    Ratings of brands and people
  • Analytics
  • Search by posts
  • Telegram monitoring
کانال اطلاع رسانى گروه تئاتر نو

14 Jan 2018, 00:39

Open in Telegram Share Report

 

هنرها رکن مهمی از حیات و فرهنگ آدمی هستند. آنها توجه فراوانی به خود جلب می کنند و هواخواهان بسیار دارند. ولی هنر دقیقا چیست که چنین تاثیری بر انسان و رفتار و عملکردش می گذارد. هزاران سال است که اندیشمندان خاطر خود را به این پرسشها مشغول داشته اند. در این در این مدت شماری پاسخهای مهم پیدا آمده و محل بحث و فصح قرار گرفته است.

اما پاسخ به این پرسشها تا چه اندازه توانسته نیازهای روحی و روانی مخاطب را قانع سازد و اصولا آیا هنر این قابلیت را دارد که منش انسانی را معنا دهد؟ چگونه می توانیم در دل یک اثر هنری، حالا هر اثری که می خواهد باشد؛ موسیقی، نقاشی، فیلم، آواز، رقص، معماری و… مفهومی به نام اخلاق را بیابیم.

اخلاق مهمترین دغدغه انسانی در طول تاریخ بوده و هر فردی و آیین و فرهنگی سعی نموده بنا بر شرایط ذهنی و محیطی اش درباره آن تاملاتی داشته باشد. اما شاید بتوان گفت سترگترین اندیشه ها را در زمینه اخلاق، فیلسوفان اخلاق از زمان سقراط تا اکنون انجام داده اند. فلسفه اخلاق، با عنوان حکمت عملی و بررسی توانایهای عقل عملی از زمان سقراط و افلاطون و ارسطو شاخه‌ای جدی در فلسفه بوده است. به تعبیر درست‌تر ethics، به واژۀ یونانی ethos به معنای سرشت، طبیعت، طریق زیست و شیوۀ رفتار باز می‌گردد و فیلسوفان از همان زمان سوفیست‌ها تا بعد از آن نزد رواقیان و کلبیان و اپیکوریان اساسا فلسفه را طریق زیستن و سامان دادن به حیات هر روزه تلقی می‌کرده‌اند، نه نظرورزی و فعالیت صرف دانشگاهی به معنای امروز.

اما اندکی از بحث فلسفی خارج شویم و به دنیای هنرمندانی برویم که سعی کردند با اثارشان نمادی از مفاهیم اخلاقی را به ما عرضه کنند و برای زندگی مان معنایی در خور شان انسانی دهند. کریستف کیشلوفسکی فیلم ساز مشهور که با ساخت فیلم های سه گانه آبی، قرمز و سفید به شهرتی قابل تصور رسید در فیلم آبی به نوعی کمبود اخلاقی را طرح می کند. ژولی با از دست دادن همسر و دخترش معنای زندگی خود را گم می کند اما درست به همین دلیل با گم شدن سر نخ سعادتی که به نحوی با آن خو کرده بود دچار بحران اخلاقی می شود. فیلم ساز سعی می کند در این فیلم به ما این نکته را نشان دهد که بحران زندگی معاصر با اخلاق و نمادهای آشکار آن معنا می باید و اینجاست که ما به رابطه هنر و اخلاق شدیدا نیازمندیم.  

اما به نظر می‌رسد بررسی نگاه اخلاقی هنرمندان، متناسب با سرشت کار هنری که کم‌تر کار عقلانی محاسبه‌گر را بر می‌تابد و بیش‌تر به عرصۀ «نامعقول‌ها» قدم می‌گذارد بسیار جذاب و مهم باشد. چراکه پیوند میان هنر و اخلاق پیوندی است کهن، پیچیده و دیرپا. عموم بحثهای مربوط به ارتباط میان هنر و اخلاق با چنین قولی آغاز می شوند. این گفته از فرط تکرار حکم گفته ای کلیشه ای را یافته است اما کلیشه ها حامل واقعیتند واقعیتی که به اعتبار پایداری آن باید محل اعتنا باشد.

هنر در دوره های نخستین تکوین جوامع انسانی، با تجویز حفظ حرمت خدایان و تبلیغ احکام اخلاقی عمدتا پاسدار ارزشهای اخلاقی بوده است. نخستین نیایشگاه ها و پرستشگاه ها ملازم با اجرای مناسک و عقاید دینی همچون ذکر و اوراد و نوحه سرایی و مدیحه سرایی و مولودیه خوانی و اجرای موسیقی و ادعیه بوده اند. همچنین تاسیس بناهای باشکوه و بدیع کلیساها در قرون وسطی و پدید آوردن تصاویر و شمایل و پیکره های قدیسان و بزرگان دین همه مصادیق آشکار ارتباط هنر و اخلاقند. مفاهیمی همچون حسادت، آزمندی، کاهلی، صبر و خویشتنداری، کبر و نیکی، ایثار و فضیلت و نظایر آن که همه مفاهیم اخلاقی اند در پرتو بسیاری از آثار هنری از تاثیرگذاری بیشتر و ماندگارتری برخوردار شده اند.

در مباحث اخلاقی قاعده زرینی وجود دارد با این مضمون که آنچه را که برای خود نمی پسندی برای دیگران هم نپسند. اگر انسانها بر اساس همین یک قاعده حرکت می کردند به گمان می رسد ما شاهد نابسامانی اخلاقی نباشیم و هنرمندان نیز شاید بر همین قاعده بدون اینکه شعار دهند حرکت می کنند. بر این اساس هنرمند با پاسداشت ذات هنر به شکلی تاثیر گذار نماد اخلاق گرایی در جامعه می شود.

داریوش مهرجویی از کارگردانان مطرح ایران است. او در مصاحبه ای گفته بود: «هنر به هر شکل و شیوه‌ای، برگردانی است از ذات هنرمند، از نحوۀ حضورش، از میلها و نفرتها و عشقها و نابسامانی‌های درونی‌اش، از تاریخ و محیطش. اینها با آدم می‌آید، باهاشان زندگی می‌کنیم، و بعد در یک لحظۀ بخصوص، به صورت مشی هنری بیرون می‌افتند.» این گفت وگو در زمستان ۱۳۵۱ صورت گرفته بود یعنی حدود چهل سال پیش، در طول این سالها این هنرمند سعی نموده در آثارش بر همین سیاق حرکت کند. چرا که برخی بر این باورند سینمای مهرجویی سینمای اخلاقگراست، نمونه اش هم فیلمهای مهمان مامان، لیلا و حتی سنتوری.

هنر همچنین سبب می شود تا در قبال دیگران پاسخهای عاطفی تر و مسئولانه تری داشته باشیم و به عبارت دیگر موضع اخلاقی و انسانی تری اخت

117 0 0
Catalog
Channels and groups catalog Channels compilations Search for channels Add a channel/group
Ratings
Rating of Telegram channels Rating of Telegram groups Posts rating Ratings of brands and people
API
API statistics Search API of posts API Callback
Our channels
@TGStat @TGStat_Chat @telepulse @TGStatAPI
Read
Академия TGStat Telegram Research 2019 Telegram Research 2021 Telegram Research 2023
Contacts
Справочный центр Support Email Jobs
Miscellaneous
Terms and conditions Privacy policy Public offer
Our bots
@TGStat_Bot @SearcheeBot @TGAlertsBot @tg_analytics_bot @TGStatChatBot