#فیبریلاسیون_دهلیزی
🔹تعریف
با فعالیت بدون نظم، سریع و بدون سازماندهی دهلیزی همراه با از دست رفتن انقباض دهلیزی و ضربان نامنظم بطنی، مشخص می شود.
💥فیبریلاسیون دهلیزی (AF) شایع ترین آریتمی مداوم است. شیوع آن با سن افزایش می یابد و بیش از ۹۵ درصد مبتلایان به فیبریلاسیون دهلیزی (AF) بالاتر از ۶۰ سال سن دارند.
❓عوامل خطر ایجاد فیبریلاسیون دهلیزی (AF) علاوه بر سن عبارتند از هیپرتانسیون، دیابت، بیماری قلبی و آپنه خواب.
🔸اتیولوژی
علل فیبریلاسیون دهلیزی عبارتند از:
🔺بیماری دریچه ی میترال
🔻هیپرتانسیون
🔺ایسکمیک قلبی
🔻کاردیومیوپاتی دیلاته
🔺تیروتوکسیکوز
🔻پریکاردیت
🔺جراحی قلب
🔻بسیاری از موارد ایدیوپاتیک
🔹تظاهرات کلینیکی
تپش قلب، کوتاه شدن تنفس، درد قفسه ی سینه شایع است.
🔸تحلیل
نوار قلب (ECG): در نوار قلب، فواصل R-R نامنظم، عدم وجودP واضح و سرعت بطنی 200-80 bpm در بیماران درمان نشده دیده می شود. در صورتی که مسیر فرعی وجود داشته باشد ضربان بطنی می تواند بیش از 200bpm با کمپلکس پهن باشد.
🔹درمان
💥درمان ضد انعقادی: به دلیل اینکه در AF، انقباضات دهلیزی حذف می شود، برون ده قلبی کاهش و تجمع خون در دهلیزها باعث تولید لخته می شود. درمان ضد انعقادی در بیماران پرخطر مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی شامل یک آنتاگونیست ویتامین K (وارفارین) یا سایر عوامل ضد انعقادی مثل مهار کننده ترومبین (دابیگاتران) یا مهارکننده های فاکتور Xa (ریواروکسابان و آپیکسابان) است. ولی شامل داروهای ضد پلاکتی (آسپرین و کلوپیدوگرل) که به طور قابل توجهی تاثیر کمتر دارند نیست.
📌دابیگاتران، ریواروکسابان و اپیکسابان دفع کلیوی دارند، در نارسایی شدید کلیوی قابل استفاده نیستند و در اختلال عملکرد کلیوی خفیف، نیازمند تنظیم دوز هستند.
💥کاردیوورژن: فیبریلاسیون دهلیزی (AF) جدید ایجاد شده که باعث ایجاد کاهش شدید فشارخون، ادم ریه یا آنژین شود، باید کاردیوورسیون الکتریکی شود که شروع با شوک هم زمان با QRS به اندازه ۲۰۰ ژول است که بهتر است با آرام بخشی یا بیهوشی انجام شود. در صورتی که شوک قادر به ختم فیبریلاسیون دهلیزی (AF) نباشد، می توان شوک با انرژی بیشتر و تغییر محل الکترود را آزمایش کرد. در صورتی که فیبریلاسیون دهلیزی ختم شود و مجدد شروع شود ممکن است، تجویز داروی ضد آریتمی مثل ایبوتیلاید و تکرار کاردیوورژن در نظر گرفته شود.
📌حتی در بیمارانی که برای سکته مغزی کم خطر در نظر گرفته می شوند، برای بروز ترومبوآمبولی با کاردیوورژن نگرانی زیادی وجود دارد. جهت کاهش خطر مربوط به کاردیوورژن، درمان ضد انعقادی مستمر برای ۳ هفته قبل و حداقل ۴ هفته پس از کاردیوورسیون انجام شود.
💥سایر داروها: کنترل فوری ضربان قلب را می توان با بتابلاکر و یا بلوک کننده کانال کلسیم [غیر دی هیدروپیریدینی] یعنی وراپامیل و دیلتیازم به صورت وریدی یا خوراکی بسته به میزان فوریت شرایط بالینی، انجام داد. ممکن است به خصوص در نارسایی قلبی، دیگوکسین اضافه شود. هدف از کنترل فوری ضربان بطنی، کاهش آن به کمتر از ۱۰۰ ضربان در دقیقه می باشد.
📌داروی آمیودارون ریتم سینوسی را در حدود دوسوم بیماران برقرار نگاه می دارد. این دارو را می توان در مبتلایان به نارسایی قلبی و بیماری عروق کرونر تجویز کرد.
🔸پیش آگهی
پروگنوز فیبریلاسیون دهلیزی تنها (بدون بیماری قلبی دیگر) خوب است. فیبریلاسیون دهلیزی در بیماران مبتلا به دیگر بیماری قلبی، با دوبرابر شدن خطر مرگ به علت قلبی عروقی، همراه می باشد و ریسک Stroke افزایش می یابد.
💠انجمن علمی دانشجویان پرستاری
🌐
@Nursing_Sci_Com