𝔑𝔶𝔠𝔱𝔬𝔭𝔥𝔦𝔩𝔦𝔞


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


we'll never be those kids again
there's no turning back darling :)
https://t.me/BiChatBot?start=sc-706896-yfIc4Nr

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


از دوتا ویدیو از ترندی که باعث شدن مور مورم شه-
━═━═━═━═━═━═━═━═━
#just_vid


اعلام حضور با ویدیو*
شرمنده از کسایی ک برای چالش اینجان
اما این سه روز تعطیلی تازه بهم فرصت داده به مغزم استراحت بدم پس قطعا ادامشو میزارم❤️


Video is unavailable for watching
Show in Telegram
━═━═━═━═━═━═━═━═━
#just_vid


حالا نهایت تبریک بابای من


Forward from: 𝓥𝓪𝓵𝓭𝓲𝓼
بابام که روز دخترو اینجوری تبریک میگه :
منی که داره گریم میگیره :.....


من : هیچی نگفتن*
بقیه: جوین دادن*
عالسو من: تبریک گفتن به اعضای جدید*
بقیه: بهشون برخوردن*
بقیه: *لفت*


از مزیتای داشتن یه خونواده مافیایی-
عکس دست جمعی✨
ارتیستش ناموسن هنرمند بود خیلی دوسش داشتم.....
p.s: اونی ک رو صندلی وسط نشسته منم-
*laughs in mafia boss*


خوش اومدین افراد جدید ✨✨


دوم از همه اینکه


تقریبا نزدیک چهل تا شدیم....
اول از همه معذرت بخام برای طول کشیدن چالش اما فک کنم خودتوم بفهمین چرا داره طول میکشه دیگه-


اون عزیزی که این کرکترو درست کرد، دقیقا به طرز عجیبی کپی این کرکتر شد. اگر بویز لاو میخونین یا هرچیزی، حتما یه سر به مانهوای Psycho بزنین، ارزششو داره منم دوسش دارم


اما باید اعتراف کنم... برق نگاش..گونه های گل انداختش...کلمات شیرینش..بوی عشق خالص میداد....
قابل درک نبود ک عشق بتونه اینکارو کنه، و این حرف حتا از منم بعید بود ک تا یه مدت پیش اونقدر کور شده بودم ک اینارو نمیدیدم.

خب...کسی نبود بهم بگه که، حتا خاب نباتیم بعد از یه مدتی شیرینی نبات مانندش از بین میره.

وقتی چشمامو باز کردم دیکه توی قفس نبودم، بالای سرم یه سقف سفید با نقدار زیادی نور توی اتاق بود...درک نمیکردم چه اتفاقی افتاده که هیر یهو اومد تو اتاق ولی..
با دیدن چشمای سردش بدنم یخ زد، دست یه دختر دیگه ای دور بازوهاش بودو بدون اینکه حتا بهم توجه کنه از اتاق خارج شد، توی چارچوب در دیدمش ک...خم شد و لبای دختره رو بوسید.
قلبم درد گرفته بود..
حاضر نبودم حرفای پرستارو قبول کنم،
ینی چی یه سال پیش تصادف کردم...؟
ینی چی از اونموقع تو کما بودم..؟
ینی دنیایی ک داشتم....خرگوش کوچولوی سفیدم ...(Hare=خرگوش)
همه و همه یه رویای شیرین نباتی بود؟؟؟
باور نمیکردم....

وقتی به خودم اومدم با سرعت در حالی ک مچ دستم از شدت کشیده شدن ناگهانی سوزن سرم تو رگم، میسوخت و بی توجه به فریاد های پرستارا، از بیمارستان بیرون زدمو سمت ساحل دوییدم.
جایی ک اولین بار منو بوسید...جایی ک دستمو گرفت و ازم قول گرفت برای همیشه مال من باشه.
تمام راه رو بغض داشتم، چشمام پر از اشک بودو بزور میدیدم...قلبم درد میکرد، نفس نمیتونستم بکشم..ینی چی که تمام احساساتم و عشقم خاب بوده..معنی نداره.

کنار ساحل، هوا طوفانی بود، نمیدونم چقد نشستم اونجا و گریه کردم. از غم دروغ بودن همه چیز...از غم سردی نگاش و از غم از دست دادن همه چیز....
همه...
چیز....
اب دریا نمیتونست به سردی نگاهش برسه..زندگی دیگه برام معنی نداشت.
برام مهم نبود کی بودم، ولی برام مهم بود برای کی بودم.
اگر قلبم برای اون نبود...زندگیمو نمیخاستم..
یه قدم جلوتر
دوقدم..
سه قدم
و.........
چشمامو بستم و اولین چهره ای ک ازش دیدم یادم اومد.
نیشش تا بناگوش باز شده بود با گروه دوستاش سر به سرم میزاشتن،
چسبی ک گوشه ی لپش زده بود رو یادمه بهم گفت یه گربه رو صورتش چنگ انداخته، و درحالی ک شقیقشو میخاروند اسممو میپرسید....
اشکام دونه دونه دوباره از سر گرفته شدن...
اگ اون نگاه دیگه برای من نبود.....نمیخاستم
بدون اینکه نفس بگیرم، سرمو بردم زیر اب، و گذاشتم امواج دریا ادامه ی راهمو برام مشخص کنن...و طولی نکشید ک دیگه نفهمیدم کجا رفتم

-to dear unknown
موقع نوشتن این متن بغض داشتم تا حدی :)


با ارامش چشماتو میبندی و از لمس سر انگشتاش رو گونت لذت میبری، خیلی سعی کرد تورو شیفته ی خودش بکنه و بالاخره موفق شده بود.
روزها رویایی سپری میشدن، عشق لحظه به لحظه اشو پر کرده بود و به جایی رسیده بودی ک هرروز فقط چشماتو برای دیدن خاکستری پر از شور چشماش، باز میکردی.
هیر (hare)...بهم میگفت اونقدر عاشقمه ک دلش نمیخاست هیچکس منو ببینه، میخاست منو برای خودش نگه داره، و جوری با اتیش قلبش، افراد نزدیکمو میسوزوند ک گاهی اوقات واقعا ازش میترسیدم..بالاخره اون کسی بود ک برای خاسته هاش واقعا دست به هر کاری میزد.
هنوز ک هنوزه رد خونی ک روی لباس سفید و دستاش مونده بود رو فراموش نکرده بودم....دوستم اونشب فقط گونمو بوسید اما انگار...بلایی ک هیر سرش اورده بود اونقد وحشتناک بود ک اون حاضر نشد برای یبار کوتاهم ک شده منو ببینه..
ولی خب، هرچی بیشتر بهم نزدیک شدیم، بیشتر عشق کورم کرد،
تاکسیک بازیاش به چشمم نمیومد. جدا شدنم از دنیا برام مهم نبود، و دیگه اهمیت نمیدادم اگ تا ابد فقط و فقط مجبور باشم کنارش بمونم،
مجبوری نبود...
جوری وجودمو گره خورده با وجودش میدونستم ک اگر روزی کنارش نبودم دنیارو قبول نداشتم.
هرچند، وقتی منو تو خونه زندانی کرد و حتا توی قفس انداختم فقط برای اینکه «کسی دستش بهم نرسه» تازه به خودم اومدم......
هرچی بیشتر سخت میگرفت، و هرچی بیشتر اذیتم میکرد انگار پرده ها از جلو چشمم کنار برن، دیدم نسبت بهش خراب میشد..بعد از گذشت یک سال دیگه قبولش نداشتم.


Forward from: @BiChatBot


━═━═━═━═━═━═━═━═━
#a_melody_to_my_heart ☄


━═━═━═━═━═━═━═━═━
#a_melody_to_my_heart ☄


«انکار!!!» اولین کلمه ای ک ذهنت فریاد میزنه، حقیقتو قبول داشتی اما کی گفته بود اول کار باید وا بدی؟!
-....ن...نه این چ...چ حرفیه مارکوس...
یهو جفت دستاتو رو دهنت میزاری....ای خدا لعنتت کنه دختر با این گاف دادنت...اگ دنبالش نبودی اسمشو از کجا باید میدونستی؟؟

با شنیدن اسمش گوشه ی لبش بالاتر میره، کم مونده بود اشک تو چشمات جمع شه از بس دستپاچه شده بودی اما خب وقتی دود سیگار تلخش رو صورتت میشینه هم برای لحظه ای کلا مغرت هنگ میکنه، و هم شدیدن میوفتی رو سرفه، اروم گوشن لباسشو میگیری، سرتو میچرخونی یه ور و سرفه میکنی«..این چه وضعیه گیر افتادم عاخه... بزار برم سر کلاسم»
صداش دوباره حواستو جمع میکنه: خب دروغ چرا، وقتی دیدم چطوری دنبالم میکنی منم مشتاق شدم ببینم چه مزه ای میدی.
چونتو میگیره و سرتو برمیگردونه سمت خودش، ذهنت خالی شده بود...این صحنه رو فقط و فقط تو ذهنت میخاستی اما الان.......
میاد نزدیک و نزدیکتر، قبل از اینکه فاصله ی بینتونو برداره اروم زمزمه میکنه: ببینم تو چن روز دووم میاری....
و پک عمیقی به سیگارش میزنه و لباشو محکم میچسبونه رو لبات........

-to dear https://t.me/welcometothegaybar


یه مدتی بود ک نمیتونستی نگاهتو از روش برداری، از بعد از اونروزی ک اتفاقی بهم برخورد کردین و اون با لبخند کج و چشمای پر از شیطنت و اعتماد بنفسش دستشو سمتت گرفت تا کمکت کنه بلند شی....از فکرش بیرون نیومدی.
مدام پوزخند بازیگوشش، نگاهش و تتوی ریزی ک از زیر چونش شروع میشد، از رو سیبک برامده ی گلوش میگذشت و میرفت تو یقش، تو ذهنت بود. با وجودس ک افکار کثیف و منحرفانت تا حدی خجالت زدت میکردن، اما نمیتونستی موافقت نکنی ک چقد دلت میخاست بدونی ته اون شاخه به کجا ختم میشه ..اصلا تا کجا پایین میره.
گر گرفته بودی، از جلوی اینه ی راهرو ک رد میشی سرخی صورتت به چشم میاد.
تپش قلب داشتی، هیجان داشتی و یه حسی بهت میگفت امروز یه اتفاقی قراره بیوفته...
با وجودی که حدود یه ماهه داری با خودت کلنجار میری و تازه امروز راضی شدی اخر مدرسه بهش بگی ک یه علاقه ی ریز بهش پیدا کردی، اما بازم حس میکردی جز این یه اتفاق دیگم قراره بیوفته،
صدای بلند زنگ تفریح از افکارت پرتت میکنه بیرون، باید برمیگشتی تو کلاس..ولی وای چقد دور شدی.....
کلاس کلا تو اون یکی ساختمون بود و تو الان...
-پوف..
نفستو میدی بیرون و سریع میچرخی و با قدمای تند سمت خروجی ساختمون میری.
کلا مدرسه متشکل از یه حیاط خیلی خیلی بزرگ، و دوتا ساختمون دوقلو بود، که ساختمون اول مال دوره راهنمایی، و ساختمون دوم مال دبیرستان بود.
توعم فقط و فقط برای پیدا کردن اون اومده بودی تو ساختمون دبیرستانیا، وگرنه یه دخترک راهنمایی هیچ کاری اونجا نداشت.
هوای خنک بهاری لابه لای موهات میوزه، عطسه ی کوچیکی میزنی و دست میکشی رو صورتت، و درست وقتی داشتی از جلوی شکاف بین دو ساختمون رد میشدی، یهو میخوری به قفسه سینه ی ینفر، چشمات بسته بود پس اول متوجه نشدی، ولی وقتی دستاتو از رو صورتت برداشتی و بهش خیره شدی، طولی نمیکشه ک موجی از گرما و خجالت به لپات و گوشات و گردنت هجوم میاره...از کجا میدونست من اینجام...
نفست ناخوداگاه از شدت هیجان حبس میشه، یه «ببخشید» با لحن لرزون و خجالت زده ای میگی و یه قدم به سمت راست برمیداری تا ازش رد شی، اما سیگارشو میون انگشت اشاره و وسطش نگه میداره و متقابلا همراهت یه قدم سمت راست میاد، و راهتو صد میکنه.
وای رو لباش دوباره همون پوزخند بود....
حس میکنی پروانه تو دلت بال بال میزنه،
درمونده به چشمای مشکیش خیره میشی و یبار دیگه، دوباره برمیگردی سمت چپ تا دورش بزنی اما قرار نبود ولت کنه.
اینبار بجای یه قدم همراهت، دوتا قدم برمیداره، میاد نزدیکتر چون میدونست میری عقب،
مثل یه عروسک گردان، با قدماش راهنماییت میکنه میون دوتا ساختمون، و گوشه ی دیوار گیرت میندازه.
حس میکردی دیگه نفست بالا نمیاد، حس میکردی الانه از خجالت اب شی و بری تو زمین، وای کلاست....اگ یکی اینجا اینجوری ببینتت...اگ خونوادتو خبر کنن...وای اگ بفهمن...

ذهنت ساکت نمیشد، جیغ جیغات توی سرت اونقد بلند بودن ک یلحظه متوجه خنده های دیپش نشدی.
وقتی میخندید چشمت رو سیبک لرزون گلوش خیره میمونه..خدایا ذهنت چقد کثیف بود....
دستی ک انگشتاش سیگارو نگه داشته بودن بالای سرت به دیوار تکیه داده میشن و خودش خم میشه سمتت: فک کردی متوجه نمیشم چشمات رو منه کوچولو؟؟




اوسی های اشناهام تقریبا تموم شد، یکی دوتا مونده هنوز،
برای بقیه بیشتر از روی وایب دیلیشون قراره پیش برم
و ناشناسا همه تراوشات ذهن مریض خودمه.
جدا از اون چرا یسریاتون چالشو فوروارد کردین چیزی نذاشتین پایینش-

20 last posts shown.

39

subscribers
Channel statistics