از پنجره به پیادهروی مملو از جمعیت نگاه کرد.
گفت: میبینی، لباسهایی هستند که راه میروند، دروغ میگویند، عاشق میشوند، میمیرند. کمتر لباسی آن بیرون است که درونش " انسان" وجود داشته باشد. بهراستی که این دنیا یک رختکن بزرگ است.
گفت: میبینی، لباسهایی هستند که راه میروند، دروغ میگویند، عاشق میشوند، میمیرند. کمتر لباسی آن بیرون است که درونش " انسان" وجود داشته باشد. بهراستی که این دنیا یک رختکن بزرگ است.