ㅤ`𝖢𝗅𝗈𝗏𝖾𝗋

امروز برای اولین بار،فوتوشات تکی هایب داشتند،تمام گروه ها برای عکسبرداری،با گروه دیگر آماده میشدند.
سونگهون و نامجون اولین نفر،برای عکسبرداری رفتند.
"جناب کیم و جناب پارک،لطفا روی چمنا دراز بکشید"
هر دو پسر،روی چمنا دراز کشیدند و عکسبرداری،شروع شد.
بعد از عکسبرداری روی چمن،دو پسر عکسبرداری دو نفریشونو،شروع کردند.
بعد از حدود سی دقیقه،عکسبرداری گروه اول تموم شد.
"خسته نباشید،میتونین استراحت کنین"
پسر عکاس،سپس به سمت گروه دوم،پا تند کرد.
"ممنونم ازت،هیونگ که برای عکسبرداری،با من همراه شدی"
"من ازت ممنونم،که منو به عنوان همگروه،خودت انتخاب کردی"
دو پسر لبخندی زدند و با هم به سمت،آسانسور داخل راهرو،قدم برداشتند.
داخل آسانسور شدند و طبقه های مورد نظرشونو،کلیک کردند.
"انگلیسیت،قوی تر شده،درسته؟"
"بله،با دیدن سریال فرند،انگلیسیم خیلی بهتر از قبل شده و همش لطف،شما بود"
"نه اینطور نیست،تلاشای خودتم بود،فایتینگ"
"متشکرم ازتون"
با صدای بوق آسانسور،پسر کوچیکتر تعظیمی کرد و به سمت اتاق مورد نظرش،به راه افتاد.
ناگهان مرد سیاه پوشی،از جلوش رد شد و به سمت اتاقک آسانسور،پا تند کرد.

زمانی که لی هیسونگ، مردی که برای یه مدت توان راه رفتنش رو از دست داده بود؛ آخرین جرئه از امیدش رو درون جام زندگیش نگه داشته بود، پسری رو ملاقات میکنه که نگاه کنجکاوش با سرمای درون وجودش در تضاد بودن. پسری که توی اون ساعت از شب‌، به روشنایی خورشید بود. پسری به نام شیم‌ جه‌یون که در طول زندگی طاقت‌فرساش با امیدی که از جام زندگیش سرازیر شده بود ادامه می‌داد

- کی می‌خوای بفهمی ریکی دیگه نیست؟ ریکی سوخت و خاکستر شد سونگهونا، سوخت و خاکستر شد.. ریکی‌ دیگه وجود نداره.