در سیاهچاله ی چشمانش پوچی بیداد میکرد
لبهایش شده بود گورستانی پر از حرف های نزده . هر روز، ناگفته ها و احساسات جدیدی را مانند غسالی می شست و در گورستان لبهایش دفن می کرد .
لبهایش شده بود گورستانی پر از حرف های نزده . هر روز، ناگفته ها و احساسات جدیدی را مانند غسالی می شست و در گورستان لبهایش دفن می کرد .