#سپید_321
شبها به ستارگانِ دور اندیش خیرهام/ به مهتاب نگاهم را
شل کوک کرده/ دوباره محکم میکنم رابطه را با تو
زیوس را
به چشم ماه و ناهید
بست/ قامت لبخندد
اکنون/صامت شده چشمهای مجنونم
تو را
پیدا کردهام
در رگ رگِ طبیعت
تو همان طوسی که
دلم به بودنت قُرص/مثل دریا پُر خروش
از گردن واژههایم بگیر
بساطِ عشق را
پهن کردم/ به دریایی شعرِ سپیدم
خوش آمدی/تو آیهی عشق
بر قلبی تابان
چشمهای خیس آسمان
خندههای ماه
دستانِ کودکانِ مدرسه
تو بارقهای
بر دل بلورین ماهیان
همهمهی میانِ گل و گلستان
بودنت برایم هر لمحه
آرامش را ارمغان
لامپ عشق را
بر دل شبها روشن
و چشمها را بیداری دهد/سوت آمدنت
به ثانیهی برخورد دو ذره هستی که
آیی
نزدم/ یکی گردد «منوتو»
به جانم بپاشی عطر حضورت را
از ناپیدا ترین نقطهی هستی
پیدایشم را
زبان زد کرد کائنات تو
ای مکنون به سماواتِ دلدادگی
ساکن شوریده را
کریغ مرگ است و امیدی بگرد
از مرگ نهراسد/ عاشق
تمامش را
پُر خواهد کرد/ دستهای پولاین صبرت
#فاطمه_خموش_سادات
شبها به ستارگانِ دور اندیش خیرهام/ به مهتاب نگاهم را
شل کوک کرده/ دوباره محکم میکنم رابطه را با تو
زیوس را
به چشم ماه و ناهید
بست/ قامت لبخندد
اکنون/صامت شده چشمهای مجنونم
تو را
پیدا کردهام
در رگ رگِ طبیعت
تو همان طوسی که
دلم به بودنت قُرص/مثل دریا پُر خروش
از گردن واژههایم بگیر
بساطِ عشق را
پهن کردم/ به دریایی شعرِ سپیدم
خوش آمدی/تو آیهی عشق
بر قلبی تابان
چشمهای خیس آسمان
خندههای ماه
دستانِ کودکانِ مدرسه
تو بارقهای
بر دل بلورین ماهیان
همهمهی میانِ گل و گلستان
بودنت برایم هر لمحه
آرامش را ارمغان
لامپ عشق را
بر دل شبها روشن
و چشمها را بیداری دهد/سوت آمدنت
به ثانیهی برخورد دو ذره هستی که
آیی
نزدم/ یکی گردد «منوتو»
به جانم بپاشی عطر حضورت را
از ناپیدا ترین نقطهی هستی
پیدایشم را
زبان زد کرد کائنات تو
ای مکنون به سماواتِ دلدادگی
ساکن شوریده را
کریغ مرگ است و امیدی بگرد
از مرگ نهراسد/ عاشق
تمامش را
پُر خواهد کرد/ دستهای پولاین صبرت
#فاطمه_خموش_سادات