...و من به پناهی آرام نیازمندم
که در آن کسی با دلی پاک
بر بالین خواب من بیاید
و دستهای من را
که پر از سایهست،
بگیرد و بگوید:
جهان هنوز هم
برای دوست داشتن جا دارد...
که در آن کسی با دلی پاک
بر بالین خواب من بیاید
و دستهای من را
که پر از سایهست،
بگیرد و بگوید:
جهان هنوز هم
برای دوست داشتن جا دارد...
| سهراب سپهری