💌 متن کامل نامه، به درخواست شما:
نادرِ عزیزم سلام؛|@parvinsani
این آخرین باری است که عزیزم را کنار اسم تو به کار می برم.
خودخواهیست شاید که نامهام زمانی به دستت می رسد که دیگر آنچه میان من و توست به دست باد سپرده شده است.
کَندن است و گُذشتن.
خودم را مجاب کردهام برایت بنویسم "قلب بزرگ تو لایق عشق های بزرگتری است" که بگویم "آرزوی خوشبختی ات را می کنم با زن دیگری، که پس از من تو را عزیزم صدا میزند". اما قلبم طاقت نیاورد، نتوانستم...
فک کردم اگر تو را زمانی اتفاقی با کَس دیگری ببینم یا به همان جاهایی قدم بگذارم که روزی در آن ها رویا بافته بودیم، آیا می توانم به بی تفاوتی یک عابر از کنارت و از کنارش بگذرم؟
نمیدانم...
این نامه را نوشتم که بگویم اگر به تو گفتم دوستت ندارم دیگر، به تو گفتم برو، اگر به اجبار نقاب سنگ دلی به چهره زدم، باور نکن! نرنج. مجبورم پا روی دلم بگذارم. مجبورم از پاره ی تنم جدا شوم.
اما در این نامه اعتراف می کنم از این به بعد، هرگاه ماه را ببینی ماه نگاهت مَنَست خیره به تو،
و هرگاه زیر باران خیس شوی آن اشک مَنَست در فراق تو،
همانطور که خورشید و روز برای من از حالا تا ابد مهر توست، گسترده در جهان.
یاد اولین روزی که با هم، همقدم شدیم می افتم و شعری که خواندی، و حالا معنایش مشخص شده است:
یعنی از وصل تواش نیست به جز باد به دست، تو را به یاد، تو را به باد می سپارم.
میتوانیم. تاب خواهیم آورد.
ما خاطرهها و رویاها ماه و باران را هنوز داریم.
تنها مرگ است که چاره ندارد عزیزِ من.
تنها مرگ است که چاره ندارد...
_هُمای تو