شیـࢪینـے هـلویـے‌ ‌ ‌ ‌

یعنی ارزشش و داشت ؟
هیونگ ... این چیزیه که روزانه توی مغزم اینور و اونور می‌ره ، از دست دادنت توی یه روز زمستونی ... برام سخت بود جوری که فصل مورد علاقم به فصلی که ازش متنفرم تبدیل بشه .
هیچ ایده ای واسه اینکه چطور باید فراموشت کنم ندارم ... من هنوز خاطرات تمام روزا ی زندگیم با تورو توی صندوقچه ی چوبی کوچولوی قلب کوچکم نگه داشتم .
باغ هلوی کوچولومون که تمام نهال هاشو دوتایی کاشتیم یادته ؟ الان تمام درختای اون باغ بزرگ شدن و همشون میوه دادن ... اما هیونگ ، من دیگه تورو ندارم ... تورو ندارم که دوتایی میوه های نرم روی درختا رو بچینیم تورو ندارم که باهم با اونا لواشک هلو درست کنیم پس باید همه ی کارا رو خودم انجام بدم حتی باید خودم تنهایی شبا تو خونه درختی توی باغ کوچولومون بشینم ستاره هارو تماشا کنم ..
من از این تنهایی ـا خستم .. از همچی خستم هیونگ نمیشه برگردی و بغلتو بهم هدیه بدی ؟

می‌دونی هیونگ ؟ من هنوز اونقدری دوستت دارم که حتی الان که نیستیم توصیفش برام سخته ..
وقتی که کوچولو تر بودم برای اولین بار معلممون توضیح داد که الکترون ها دور هسته میچرخن ؛ راستشو بگم یکم درک کردنش برام سخت بود نمی‌تونستم اینو بفهمم که چطوری اون ذره های کوچولو توی بدن ما وجود دارن و دور هستشون میچرخن و ما متوجه نمیشیم یه ذره شبیه چرخش زمین به دور خورشید نیست ؟ زمین با سرعت زیادی دور خورشید می‌چرخه اما بازم ما متوجهش نمیشیم اما الان ، الان دیگه میفهممش ... حالا احساساتی که نسبت به تو دارم اونقدری زیاد هست که حتی نمیتونم بیشتر و بیشتر شدنشو بفهمم
اما دیگه تورو ندارم و باید این احساسات و چه کم چه زیاد توی این صندوقچه ی کوچک نگه دارم :(