#حدیث_نفس_٣
در میان غبار روزمرگی ها نمی دانم چرا و چگونه، اما هر از گاهی، مسیح وار عشقی در درونت زبانه می کشد، به همگان. تو گویی آن حصه ای که انسان از آن می زاید رخصتی می یابد تا مسافرانه چون نسیمی بر برودت روحت بوزد، گرمایت بخشد و در برت گیرد. در آن لحظات تناقضی عجیب را زندگی می کنی، دیگران و تو در وحدتی توصیف ناشدنی به مثابه امری واحد تجربه می شوند. انگار برکشیده می شوی به بام انسانیت.
جان گرگان و سگان از هم جداست
متحد جان های شیران خداست
همچو آن یک نور خورشید سما
صد بود نسبت بصحن خانهها
لیک یک باشد همه انوارشان
چونک برگیری تو دیوار از میان
*****************************
منبسط بودیم و یک جوهر همه
بی سر و بی پا بدیم آن سر همه
یک گهر بودیم همچون آفتاب
بی گره بودیم و صافی همچو آب
چون به صورت آمد آن نور سره
شد عدد چون سایه های کنگره
کنگره ویران کنید از منجنیق
تا رود فرق از میان این فریق
t.me/pendarha
در میان غبار روزمرگی ها نمی دانم چرا و چگونه، اما هر از گاهی، مسیح وار عشقی در درونت زبانه می کشد، به همگان. تو گویی آن حصه ای که انسان از آن می زاید رخصتی می یابد تا مسافرانه چون نسیمی بر برودت روحت بوزد، گرمایت بخشد و در برت گیرد. در آن لحظات تناقضی عجیب را زندگی می کنی، دیگران و تو در وحدتی توصیف ناشدنی به مثابه امری واحد تجربه می شوند. انگار برکشیده می شوی به بام انسانیت.
جان گرگان و سگان از هم جداست
متحد جان های شیران خداست
همچو آن یک نور خورشید سما
صد بود نسبت بصحن خانهها
لیک یک باشد همه انوارشان
چونک برگیری تو دیوار از میان
*****************************
منبسط بودیم و یک جوهر همه
بی سر و بی پا بدیم آن سر همه
یک گهر بودیم همچون آفتاب
بی گره بودیم و صافی همچو آب
چون به صورت آمد آن نور سره
شد عدد چون سایه های کنگره
کنگره ویران کنید از منجنیق
تا رود فرق از میان این فریق
t.me/pendarha