✅ تفاوت موسیقی اصیل و سنتی
*مقاله ای به قلم #فریدون_فروغی
شیوه ای از موسیقی در ایران ماست، متعلق به ماست و ساخته ی معرفت و شناخت ایران است که از سنت ما سرچشمه گرفته و تاکنون به حیات خود ادامه داده است که من اسمش را می گذارم موسیقی سنتی ایرانی.
در ارایه ی این نوع موسیقی با وارد شدن ابزارها و شگردها و شناخت های تازه ی موسیقی مدرن ایران است که قبلا اشاره کردم کدام است ازاین مقوله. اما نمی دانم چرا به موسیقی سنتی ایرانی می گویند«اصیل» و غیرازآن هرنوع موسیقی دیگر را خارج از احساسات دسته بندی می کنند؟
همه ی ما می دانیم که اصالت به کارکرد است نه به قدمت. موسیقی اصیل آن چیزی است که از عمق وجود آدمی نشات می گیرد و نه آن چیزی که از عمق تاریخ بشری دست به دست به ما رسیده است.
این که شاهد هستیم در ژانر موسیقی سنتی نیز آثاری به دور از احساس و طراوت و تازگی و اصالت، فوج فوج آفریده می شود!
من معتقدم به شیوه و ژانر خاصی از موسیقی که به سنت ما ایرانیان تعلق دارد، «اصیل» نگوییم، بگوییم «سنتی» یا «کلاسیک»، که هم اصالت و هم عدم اصالت را می شود در موسیقی ژانر کلاسیک و مدرن تشخیص داد. موسیقی سنتی مثل غزل و قصیده و مثنوی و... دیگر شکل های شعر کهن است که شعرنو در امتداد آن به وجود آمده. نمی شود غزل های حافظ و مولانا را گفت«اصیل» و به همین حکم، اشعار نیما و شاملو را از دایره ی اصالت بیرون دانست!
باز تاکید می کنم اصالت عنصر به کارکرد کار هنری است نه به قدمت و شکل کلی ژانری بخصوص.
پس بهتراست #موسیقی_سنتی_ایرانی را بحق #سنتی بخوانیم به جای #اصیل و در همه ی عرصه های مختلف موسیقی دنبال اصالت بگردیم.
📙منبع: کتاب «خفته در تنگنا»
@radioodell
*مقاله ای به قلم #فریدون_فروغی
شیوه ای از موسیقی در ایران ماست، متعلق به ماست و ساخته ی معرفت و شناخت ایران است که از سنت ما سرچشمه گرفته و تاکنون به حیات خود ادامه داده است که من اسمش را می گذارم موسیقی سنتی ایرانی.
در ارایه ی این نوع موسیقی با وارد شدن ابزارها و شگردها و شناخت های تازه ی موسیقی مدرن ایران است که قبلا اشاره کردم کدام است ازاین مقوله. اما نمی دانم چرا به موسیقی سنتی ایرانی می گویند«اصیل» و غیرازآن هرنوع موسیقی دیگر را خارج از احساسات دسته بندی می کنند؟
همه ی ما می دانیم که اصالت به کارکرد است نه به قدمت. موسیقی اصیل آن چیزی است که از عمق وجود آدمی نشات می گیرد و نه آن چیزی که از عمق تاریخ بشری دست به دست به ما رسیده است.
این که شاهد هستیم در ژانر موسیقی سنتی نیز آثاری به دور از احساس و طراوت و تازگی و اصالت، فوج فوج آفریده می شود!
من معتقدم به شیوه و ژانر خاصی از موسیقی که به سنت ما ایرانیان تعلق دارد، «اصیل» نگوییم، بگوییم «سنتی» یا «کلاسیک»، که هم اصالت و هم عدم اصالت را می شود در موسیقی ژانر کلاسیک و مدرن تشخیص داد. موسیقی سنتی مثل غزل و قصیده و مثنوی و... دیگر شکل های شعر کهن است که شعرنو در امتداد آن به وجود آمده. نمی شود غزل های حافظ و مولانا را گفت«اصیل» و به همین حکم، اشعار نیما و شاملو را از دایره ی اصالت بیرون دانست!
باز تاکید می کنم اصالت عنصر به کارکرد کار هنری است نه به قدمت و شکل کلی ژانری بخصوص.
پس بهتراست #موسیقی_سنتی_ایرانی را بحق #سنتی بخوانیم به جای #اصیل و در همه ی عرصه های مختلف موسیقی دنبال اصالت بگردیم.
📙منبع: کتاب «خفته در تنگنا»
@radioodell