پس حالا چیکار کنیم!؟
ببینید حتی اگر احتمالی وجود داشته باشه که رضا پهلوی عملکرد خوبی خواهد داشت، آیا واقعا کار عاقلانهای میکنیم؟ من خیلی تاکید کردم که به نظرم اگر این قضیه با شکست مواجه بشه امکان ضعیف و حتی محو شدن انقلاب هست. پس باید بهترین گزینه رو انتخاب کنیم. باید چیزی که بیشترین احتمال برد رو داره انجام بدیم.
ما باید از همهٔ پتانسیلِ اعتقادات مختلف، افکار و سلایق مختلف، نژادهای مختلف، احزاب سیاسی مختلف و... استفاده کنیم. ما حتی به رضا پهلوی و سلطنتطلبها (درصورت منحرف نکردن انقلاب) نیاز داریم. اگر پهلوی به تنهایی نمایندهٔ مردم بشه، هم احتمال شکستش بالاست باتوجه به پیشینهش و هم ما همهٔ پتانسیل نظرات مختلف رو نخواهیم داشت.
پس راه درست اینه: پافشاری بیش از پیش روی ائتلاف.
این بهترین راهیه که وجود داره.
هرجوری که شده این قضیه رو به سمت ائتلاف میبریم. حتی بهنظرم قضیه وکالت باعث شد مطرح کردن ائتلاف و جواب دادنِ فعالین به اون، راحتتر بشه.
به هیچ عنوان قضایا و هشتگ وکالت میدهم یا وکالت نمیدهم رو پیش نکشیم. فقط روی ائتلاف تمرکز کنیم. همدیگه رو قانع کنیم این بهترین و عاقلانهترین راه موجوده. همکاری همه احزاب و فعالان.
اپوزیسیون درست درواقع اینه: احزاب مختلف و نمایندگانشون.
پس باید روی اپوزیسیون پافشاری کنیم تا احزاب و نمایندگانشون رو معرفی کنند و فعالیتِ جدی بهعنوان نماینده مردم رو شروع.
اگر خواستید میتونید فعالین مدنظرتون که میخوایید داخل ائتلاف باشن رو معرفی کنید و توی توییتر اعضای مدنظر رو ذکر کنید. بهعنوان مثال بهنظر من علیرضا آخوندی فردی باسواد و وظیفهشناسه و میتونه فعال خوبی در عرصه بینالمللی توی ائتلاف باشه.
فقط روی ائتلاف گروهی پافشاری کنید. اینجوری نقشه جا شکست میخوره و ما اپوزیسیونی خواهیم داشت که صرفن اقلیتی رو راضی نگه نمیداره، احزاب مختلف داخلش دخیل هستن و دموکراسی رو در داخل خودش هم حتی داره و این یعنی به معنای واقعی کلمه نمایندهٔ مردمه و میتونه نتایج خوبی به همراه داشته باشه.
ببینید حتی اگر احتمالی وجود داشته باشه که رضا پهلوی عملکرد خوبی خواهد داشت، آیا واقعا کار عاقلانهای میکنیم؟ من خیلی تاکید کردم که به نظرم اگر این قضیه با شکست مواجه بشه امکان ضعیف و حتی محو شدن انقلاب هست. پس باید بهترین گزینه رو انتخاب کنیم. باید چیزی که بیشترین احتمال برد رو داره انجام بدیم.
ما باید از همهٔ پتانسیلِ اعتقادات مختلف، افکار و سلایق مختلف، نژادهای مختلف، احزاب سیاسی مختلف و... استفاده کنیم. ما حتی به رضا پهلوی و سلطنتطلبها (درصورت منحرف نکردن انقلاب) نیاز داریم. اگر پهلوی به تنهایی نمایندهٔ مردم بشه، هم احتمال شکستش بالاست باتوجه به پیشینهش و هم ما همهٔ پتانسیل نظرات مختلف رو نخواهیم داشت.
پس راه درست اینه: پافشاری بیش از پیش روی ائتلاف.
این بهترین راهیه که وجود داره.
هرجوری که شده این قضیه رو به سمت ائتلاف میبریم. حتی بهنظرم قضیه وکالت باعث شد مطرح کردن ائتلاف و جواب دادنِ فعالین به اون، راحتتر بشه.
به هیچ عنوان قضایا و هشتگ وکالت میدهم یا وکالت نمیدهم رو پیش نکشیم. فقط روی ائتلاف تمرکز کنیم. همدیگه رو قانع کنیم این بهترین و عاقلانهترین راه موجوده. همکاری همه احزاب و فعالان.
اپوزیسیون درست درواقع اینه: احزاب مختلف و نمایندگانشون.
پس باید روی اپوزیسیون پافشاری کنیم تا احزاب و نمایندگانشون رو معرفی کنند و فعالیتِ جدی بهعنوان نماینده مردم رو شروع.
اگر خواستید میتونید فعالین مدنظرتون که میخوایید داخل ائتلاف باشن رو معرفی کنید و توی توییتر اعضای مدنظر رو ذکر کنید. بهعنوان مثال بهنظر من علیرضا آخوندی فردی باسواد و وظیفهشناسه و میتونه فعال خوبی در عرصه بینالمللی توی ائتلاف باشه.
فقط روی ائتلاف گروهی پافشاری کنید. اینجوری نقشه جا شکست میخوره و ما اپوزیسیونی خواهیم داشت که صرفن اقلیتی رو راضی نگه نمیداره، احزاب مختلف داخلش دخیل هستن و دموکراسی رو در داخل خودش هم حتی داره و این یعنی به معنای واقعی کلمه نمایندهٔ مردمه و میتونه نتایج خوبی به همراه داشته باشه.