ایشان (پوریوتکیشان) این را نیز اینگونه می پنداشتند که : هیچ مردمی نیست که از مادر زاده شود و این شش مینو بر سر او با هم نستیزند : بهمن و اکومن، سروش و خشم، سپندارمد و دیو ترومد.
کسی که بهمن در تن او میهمان ( = ساکن) است، پس این نشان آن است که : به کار ثواب مشتاق باشد و با نیکان پیوند خوب داشته باشد و در ایجاد صلح و آشتی نرم باشد و شفاعت ایزدان را بیفزاید ( = سبب شود که ایزدان بیشتر از مردم شفاعت کنند) و خود راد و بخشنده باشد.
کسی که اکومن در تن او میهمان است، پس این نشان آن است که : به کار ثواب سرد باشد و با نیکان پیوند بد ( = ارتباط بد) داشته باشد و در ایجاد صلح و آشتی سخت باشد و دشمن و مخالف را بیفزاید ( = با این کار خود سبب افزایش دشمنی شود) و خود تنگ نظر باشد.
کسی که سروش در تن او میهمان است، پس این نشان آن است که : می توان در هر زمان با او سخن گفت و زمانی که سخن گویند همانا گوش سپارد و اگر عیب او بازگویند بپذیرد و آن را اصلاح کند و به کسان دروغ نگوید و بی گناه را آزار نرساند و گناهکار را به اندازه تنبیه کند.
کسی که خشم در تن او میمهان است، پس این نشان آن است که : نمی توان هر زمان با او سخن گفت و زمانی که سخن گویند، گوش نسپارد و حتی اگر عیب کوچکی از او بازگویند، برآشفته شود و آن را اصلاح نکند و به کسان دروغ بسیار گوید و بی گناه را بسیار آزار رساند.
کسی که سپندارمد در تن او میهمان است، پس این نشان آن است که : کامل اندیش باشد و زمانی که او را تحریک کنند، تحریک نشود و حتی اگر سهم بسیاری از دارایی گیتی به او رسد، آنگاه از دارایی ایزدان نیز روی نگرداند و پاداش کار ثواب را از مینویان خواهد نه از گیتی.
کسی که دیو ترومد در تن او میهمان است، پس این نشان آن است که : سبک اندیش باشد و زمانی که او را تحریک کنند، تحریک شود و حتی اگر سهم اندکی از دارایی گیتی به او رسد، آنگاه از دارایی ایزدان روی بگرداند و پاداش کار ثواب را از گیتی خواهد نه از مینویان.
دینکرد ششم، فصل 78، ترجمه ی مهشید میرفخرایی
🍃 @Rastih72 🍃
کسی که بهمن در تن او میهمان ( = ساکن) است، پس این نشان آن است که : به کار ثواب مشتاق باشد و با نیکان پیوند خوب داشته باشد و در ایجاد صلح و آشتی نرم باشد و شفاعت ایزدان را بیفزاید ( = سبب شود که ایزدان بیشتر از مردم شفاعت کنند) و خود راد و بخشنده باشد.
کسی که اکومن در تن او میهمان است، پس این نشان آن است که : به کار ثواب سرد باشد و با نیکان پیوند بد ( = ارتباط بد) داشته باشد و در ایجاد صلح و آشتی سخت باشد و دشمن و مخالف را بیفزاید ( = با این کار خود سبب افزایش دشمنی شود) و خود تنگ نظر باشد.
کسی که سروش در تن او میهمان است، پس این نشان آن است که : می توان در هر زمان با او سخن گفت و زمانی که سخن گویند همانا گوش سپارد و اگر عیب او بازگویند بپذیرد و آن را اصلاح کند و به کسان دروغ نگوید و بی گناه را آزار نرساند و گناهکار را به اندازه تنبیه کند.
کسی که خشم در تن او میمهان است، پس این نشان آن است که : نمی توان هر زمان با او سخن گفت و زمانی که سخن گویند، گوش نسپارد و حتی اگر عیب کوچکی از او بازگویند، برآشفته شود و آن را اصلاح نکند و به کسان دروغ بسیار گوید و بی گناه را بسیار آزار رساند.
کسی که سپندارمد در تن او میهمان است، پس این نشان آن است که : کامل اندیش باشد و زمانی که او را تحریک کنند، تحریک نشود و حتی اگر سهم بسیاری از دارایی گیتی به او رسد، آنگاه از دارایی ایزدان نیز روی نگرداند و پاداش کار ثواب را از مینویان خواهد نه از گیتی.
کسی که دیو ترومد در تن او میهمان است، پس این نشان آن است که : سبک اندیش باشد و زمانی که او را تحریک کنند، تحریک شود و حتی اگر سهم اندکی از دارایی گیتی به او رسد، آنگاه از دارایی ایزدان روی بگرداند و پاداش کار ثواب را از گیتی خواهد نه از مینویان.
دینکرد ششم، فصل 78، ترجمه ی مهشید میرفخرایی
🍃 @Rastih72 🍃