پرسش :
🔻پیش نیازهای ِ مشروعیت زا برای ِ نهاد ِ مرکزی ِ رهبری ِ دین ِ بهی ِ مزدیسنی ِ زرتشتی در آینده و اعضای ِ آن چیست؟
پاسخ :
برای آنکه نهادی که داعیه ی رهبری و اداره ی امور مینوی ِ زرتشتیان را دارد، از مشروعیت و صلابت ِ بسنده برخوردار باشد، برخورداری از پیش نیازهای ِ زیر امری حیاتی قلمداد می شود:
🔸استقلال کامل از هر دولت و حکومت ِ غیر زرتشتی : نهادی که منافع و وجود خویش را به خوش آمد و بدآمد ِ این حکومت و آن دولت ِ غیر زرتشتی گره بزند، نمی تواند خود را خیرخواه و دلسوز ِ دین بداند بلکه او بازتاب دهنده ی منافع و دیدگاه های حکومت و دولتی است که جواز ِ فعالیت آن را صادر می کند. همانگونه که تجربه نشان داده است، اعضای ِ چنین نهادهایی در وقت و بی وقت به ستایش و مدح و تمجید از سران حکومت پرداخته و صلاح و منفعت ِ دین را قربانی ِ تائیدیه گرفتن مستقیم و غیر مستقیم از حکومت های وقت خواهند کرد. البته در صورتی که حکومتی ملی تصمیم به پشتیبانی از بهدینان و نهادهای زرتشتی بگیرد، هرگونه پشتیبانی یک طرفه و بی توقع و بلاعوض را ارج می نهیم ولی دین بهی را ابزاری در دستان ِ دولت ها و حکومت های غیر زرتشتی نمی دانیم.
🔸جدایی ِ کامل از دیگر ادیان و فرقه ها و کیش های اهریمنی : دین بهی مزدیسنی زرتشتی یگانه راه رستگاری آفریدگان بوده و دیگر ادیان و فرقه ها و کیش ها همگی بلا استثناء باطل می باشند. این موضوع، یک امر بدیهی در یسنا و دیگر بنمایه های کهن ِ مزدیسنی می باشد و در غیر اینصورت دلیلی به وجود بهدینی و پیروی از آن باقی نمی ماند. آن دسته از موبدانی که به ستایش و مدح و تمجید از پیشوایان ِ بددینی پرداخته و چه از روی ترس و چه از روی ِ باور از دیگر ادیان به خصوص ادیان ِ ابراهیمی اعلام برائت نکرده بلکه به شرکت در مناسک ِ آنان روی آورده و به نظریه پردازی برای آنان پرداخته، هرگز و هرگز مشروعیت ِ نشستن بر صندلی ِ عضویت در چنین نهاد ِ حساس ِ رهبری زرتشتی را ندارند. دین زرتشتی روادارترین دین و اندیشه نسبت به مردمان است از همین رو نیز است که نسبت به ادیان و مذاهبی که چشم دل مردمان را کور و آنها را گمراه می کنند، بی تفاوت نیست و هرگز آنها را ستایش نکرده بلکه در منشن و گوشن و کنشن از آنها جدایی و دوری می گزیند.
🔸دین آگاهی و راست کیشی : هیربدان و موبدانی که به عضویت چنین نهاد ِ کلیدی در می آیند باید نخست یک آگاهی ژرف نسبت به دین بهی و بنمایه های مکتوب و شفاهی آن داشته باشند. این دانش دینی البته بابد با ایمان به درستی ِ آنها همراه باشد و اگر شناخت درست حاصل گردد، ایمان نیز نتیجه ی طبیعی آن خواهد بود. آن دسته از به اصطلاح موبدانی که اصولی بنیادین همچون دو بُن انگاری را منکر هستند چون شخصا سست باور و ابراهیمی شده می باشند و فکر می کنند نظر شخصی ِ حقیرشان بر بنمایه های کهن ِ دین ارجحیت و برتری دارد، به مانند ِ آن دسته ی دیگر از موبدانی که دین زرتشتی را موروثی و خونی می پندارند، هرگز و هرگز صلاحیت و مشروعیت عضویت در چنین نهادی را نخواهند داشت.
🔸خردگرایی و استدلال ورزی : گرچه شناخت بنمایه های کهن و روح دین و ایمان به درستی آنها امری لازم است لیک بسنده و کافی نیست. دین ِ بهی و بهدینان امروز بیش از هر زمان ِ دیگری نیازمند ِ موضع گیری ِ رهبران و موبدان و هیربدان ِ دین در مورد ِ موضوعات ِ گوناگون هستند امری که نیازمند تخصص و آگاهی دقیق از شاخه های متعدد ِ علمی افزون بر دین آگاهی می باشد. موبدان موظف هستند دین را به روش ساده و عوام فهم تشریح کنند، هر باوری را که ترویج می کنند بتوانند با دلایل عقلانی و خردپسند از آن دفاع کنند و به جای ِ گفتن اینکه صرفا چه باید کرد و چه نباید کرد، بیان بدارند که چرا این منشن و گوشن و کنشن شایسته است و چرا آن دیگر منشن و گوشن و کنشن ناشایست.
فریدون راستی.
🍃 @Rastih72 🍃
🔻پیش نیازهای ِ مشروعیت زا برای ِ نهاد ِ مرکزی ِ رهبری ِ دین ِ بهی ِ مزدیسنی ِ زرتشتی در آینده و اعضای ِ آن چیست؟
پاسخ :
برای آنکه نهادی که داعیه ی رهبری و اداره ی امور مینوی ِ زرتشتیان را دارد، از مشروعیت و صلابت ِ بسنده برخوردار باشد، برخورداری از پیش نیازهای ِ زیر امری حیاتی قلمداد می شود:
🔸استقلال کامل از هر دولت و حکومت ِ غیر زرتشتی : نهادی که منافع و وجود خویش را به خوش آمد و بدآمد ِ این حکومت و آن دولت ِ غیر زرتشتی گره بزند، نمی تواند خود را خیرخواه و دلسوز ِ دین بداند بلکه او بازتاب دهنده ی منافع و دیدگاه های حکومت و دولتی است که جواز ِ فعالیت آن را صادر می کند. همانگونه که تجربه نشان داده است، اعضای ِ چنین نهادهایی در وقت و بی وقت به ستایش و مدح و تمجید از سران حکومت پرداخته و صلاح و منفعت ِ دین را قربانی ِ تائیدیه گرفتن مستقیم و غیر مستقیم از حکومت های وقت خواهند کرد. البته در صورتی که حکومتی ملی تصمیم به پشتیبانی از بهدینان و نهادهای زرتشتی بگیرد، هرگونه پشتیبانی یک طرفه و بی توقع و بلاعوض را ارج می نهیم ولی دین بهی را ابزاری در دستان ِ دولت ها و حکومت های غیر زرتشتی نمی دانیم.
🔸جدایی ِ کامل از دیگر ادیان و فرقه ها و کیش های اهریمنی : دین بهی مزدیسنی زرتشتی یگانه راه رستگاری آفریدگان بوده و دیگر ادیان و فرقه ها و کیش ها همگی بلا استثناء باطل می باشند. این موضوع، یک امر بدیهی در یسنا و دیگر بنمایه های کهن ِ مزدیسنی می باشد و در غیر اینصورت دلیلی به وجود بهدینی و پیروی از آن باقی نمی ماند. آن دسته از موبدانی که به ستایش و مدح و تمجید از پیشوایان ِ بددینی پرداخته و چه از روی ترس و چه از روی ِ باور از دیگر ادیان به خصوص ادیان ِ ابراهیمی اعلام برائت نکرده بلکه به شرکت در مناسک ِ آنان روی آورده و به نظریه پردازی برای آنان پرداخته، هرگز و هرگز مشروعیت ِ نشستن بر صندلی ِ عضویت در چنین نهاد ِ حساس ِ رهبری زرتشتی را ندارند. دین زرتشتی روادارترین دین و اندیشه نسبت به مردمان است از همین رو نیز است که نسبت به ادیان و مذاهبی که چشم دل مردمان را کور و آنها را گمراه می کنند، بی تفاوت نیست و هرگز آنها را ستایش نکرده بلکه در منشن و گوشن و کنشن از آنها جدایی و دوری می گزیند.
🔸دین آگاهی و راست کیشی : هیربدان و موبدانی که به عضویت چنین نهاد ِ کلیدی در می آیند باید نخست یک آگاهی ژرف نسبت به دین بهی و بنمایه های مکتوب و شفاهی آن داشته باشند. این دانش دینی البته بابد با ایمان به درستی ِ آنها همراه باشد و اگر شناخت درست حاصل گردد، ایمان نیز نتیجه ی طبیعی آن خواهد بود. آن دسته از به اصطلاح موبدانی که اصولی بنیادین همچون دو بُن انگاری را منکر هستند چون شخصا سست باور و ابراهیمی شده می باشند و فکر می کنند نظر شخصی ِ حقیرشان بر بنمایه های کهن ِ دین ارجحیت و برتری دارد، به مانند ِ آن دسته ی دیگر از موبدانی که دین زرتشتی را موروثی و خونی می پندارند، هرگز و هرگز صلاحیت و مشروعیت عضویت در چنین نهادی را نخواهند داشت.
🔸خردگرایی و استدلال ورزی : گرچه شناخت بنمایه های کهن و روح دین و ایمان به درستی آنها امری لازم است لیک بسنده و کافی نیست. دین ِ بهی و بهدینان امروز بیش از هر زمان ِ دیگری نیازمند ِ موضع گیری ِ رهبران و موبدان و هیربدان ِ دین در مورد ِ موضوعات ِ گوناگون هستند امری که نیازمند تخصص و آگاهی دقیق از شاخه های متعدد ِ علمی افزون بر دین آگاهی می باشد. موبدان موظف هستند دین را به روش ساده و عوام فهم تشریح کنند، هر باوری را که ترویج می کنند بتوانند با دلایل عقلانی و خردپسند از آن دفاع کنند و به جای ِ گفتن اینکه صرفا چه باید کرد و چه نباید کرد، بیان بدارند که چرا این منشن و گوشن و کنشن شایسته است و چرا آن دیگر منشن و گوشن و کنشن ناشایست.
فریدون راستی.
🍃 @Rastih72 🍃