«هیچ چیز از احساس همدردی سختتر نیست. حتی تحمل درد خویشتن به سختی دردی نیست که مشترکاً با کسی دیگر، برای یک نفر دیگر یا به جای شخص دیگری، میکشیم و قوهی تخیل ما به آن صدها بازتاب میبخشد»|بار هستی*میلان کوندرا|
هيچچيز به اندازهی غم مشترک آدمها را به اين سرعت و سهولت گرچه اغلب به گونهای کاذب و فريبنده به هم نزديک نمیکند. جوّ همدردی بیتوقعانه انواع حالات بيم و احتياط را از بين میبرد، فرزانه و عامی، دانشمند و بیسواد به آسانی آن را درک میکنند و در حالی که سادهترين وسيلهی نزديک شدن آدمها به يکديگر است، فوقالعاده کمياب هم هست...!|شوخی*ميلان کوندرا|
همدردی فوقالعاده کمیاب است.
آنجا که تنوّع خواستهها و در نتیجه رقابت بر سر داشتهها افزون شد، نزاعها و صفبندیها سر گرفت، دیوارها سد راه شدند و پرچم جدایی طلب برافراشته شد...هر فرد ملتیست با زبانی متفاوت و منافعی در تعارض با منافع دیگران دارد. اصالت و اولویت در غمِ ″من″ است. این است که به جای جنگجویانی برای حفظ عشق، جنگجویانی در تعریف عشق داریم. عاشقی را از دور و در تنهایی بیشتر میستاییم.
ریسمان