ژنتیکی و تربیتی به لجاجت دچار شدم، کافی بود آنچه اتفاق میافتد کمی با توقعاتم تفاوت داشته باشد، طغیانم گوش عالم و آدم را کر میکرد. طبیعتاً هر چه بزرگتر شدم متوجه ضعف در حاکمیتم شدم، شکستهای زیادی را تجربه کردم، زورم به تغییرشان نمیرسید. اولش زدم به در کولی بازی درآوردن، بعدش رفتم در فاز مظلومنمایی و چنان در این نقش، فرورفتم که به برکنار شدن از مدیریتِ هر چه در حوزهی اختیاراتم بود به علت عدم صلاحیت نزدیک شدم. اما چون هنوز نقشههایی داشتم، دست از چنگ انداختن به یقهی بقیه و استیصال برداشتم و تلاش کردم کودکی شوم که محدودیتهایش را بپذیرد ولی اندک فرصتها را هم غنیمت بشمارد. تغییرات بزرگ را مدیون همین گامهای کوچکم هستم. در گامهای دقیق و کوچک بیشتر متوجه زیباییها میشوم.
پ.ن: میگوید از پژوهشگران دغدغهمند و برتر حوزهی زیست و سرطانشناسی است، اما حامی مالی و ارتباطی ندارد و مهاجرت را با نگاه توحیدیاش در تعارض میبیند. شاید کمی با تغییر زاویهی نگاه در تعریف مهاجرت یا تعریف موفقیت، پیشرفت بیشتری برایش حاصل شود.
گامهای کوچکم در زندگی: دومین پاییزِ خانهمان بدون بابا، باز هم عکاسی کردم.
@rismanash
پ.ن: میگوید از پژوهشگران دغدغهمند و برتر حوزهی زیست و سرطانشناسی است، اما حامی مالی و ارتباطی ندارد و مهاجرت را با نگاه توحیدیاش در تعارض میبیند. شاید کمی با تغییر زاویهی نگاه در تعریف مهاجرت یا تعریف موفقیت، پیشرفت بیشتری برایش حاصل شود.
گامهای کوچکم در زندگی: دومین پاییزِ خانهمان بدون بابا، باز هم عکاسی کردم.
@rismanash