چه سؤال خوبی؛ احساس میکنم مدت زیادی از آخرین باری که اهمیت ضمایر رو یادآوری کردم گذشته بود و این سؤال واقعا به موقع بود.
استفاده از ضمایر توسط آدمهای سیسجندر (کسانی که جنسیتی که موقع تولد بهشون داده میشه با آناتومی بدنشون یکیه) خیلی مهمه حتی اگر زبان اصلی مورد استفادهمون (مثل فارسی) خنثی باشه. چرا؟
چون به آدمای ترنسجندری که هنوز out نیستن (و توی ایران تعدادشون خیلی زیاده) کمک میکنه تا احساس امنیت بیشتری داشته باشن. همه با جنسیت درست بدنیا نمیآن و ما باید این رو بفهمیم که اگر جنسیتمون با آناتومی بدنمون هنگام تولد یکیه خوشبختیم و همه این مزیت رو ندارن. گذاشتن ضمایر توی بایوهامون به جا افتادن این موضوع که جنسیت هیچکس نباید حدس زده بشه کمک میکنه. شما اسم کسی رو حدس میزنید؟ مطمئنم که نه. پس ضمیر هیچکس رو هم نباید حدس زد.
در نهایت هم، هویت جنسی ≠ گرایش جنسی ≠ نمود جنسی.
Gender identity ≠ sexuality ≠ gender expression.
ضمایر درست و رایج مورد استفاده هم از این قرارن:
She/her/hers (cis or trans female)
He/him/his (cis or trans male)
They/them/theirs (non-binary, gender-fluid, etc.)
یه سری ضمیر هم هستن به نام neopronoun که بیشتر توی زبانهایی که هیچ ضمیر بیجنسیتی ندارن (مثل فرانسوی) استفاده میشن. امّا درنهایت انتخاب شخصیه. مثل ze/hir/hirs.
من شخصا در بایوی تمام پلتفورمهای مجازی ضمایرم رو نوشتم و این در کنار اینکه به رواج این موضوع کمک میکنه، ساپورتم رو هم نشون میده و باعث میشه افراد عضو جامعهی +LGBTQ بدونن که من آدم امنی حساب میشم براشون.