اگه راست باشه،
حتی از اینکه یک لحظه خودم رو جای یک دختر افغانستانی بگذارم وحشت دارم.
حس ناامنی، نسب به جونت، خانوادت، حیثیتت، اینکه آیندتو رو به سیاهی ببینی بدترین حس دنیاست.
اینکه فکر کنی هر لحظه یکی از اون آدمای ترسناک بخواد تورو از خانوادت جدا کنه و مجبور باشی بقیه عمرت رو توی وحشت و دور از خانوادت بگذرونی.
اصلا چرا بریم آینده؟
همین الآنش، که صدای تیراندازی برات عادی بشه، با هر قدم توی خیابون آماده کشته شدن خانوادت یا خودتی...اینا...این حرفا، حتی گفتن و تصور کردنش هم وحشتناکه، حالا فکر کنین، مردم افغانستان هرروز این هارو تجربه میکنن...
دخترهاشون هر ساعت به تمام اینها فکر میکنن و توی خودشون میشکنن، پسراشون جونشون کف دستشونه و نمیتونن از خانوادشون محافظت کنن...
میدونم ظالمانست، اما خدایا شکرت که امنیت داریم....
حتی از اینکه یک لحظه خودم رو جای یک دختر افغانستانی بگذارم وحشت دارم.
حس ناامنی، نسب به جونت، خانوادت، حیثیتت، اینکه آیندتو رو به سیاهی ببینی بدترین حس دنیاست.
اینکه فکر کنی هر لحظه یکی از اون آدمای ترسناک بخواد تورو از خانوادت جدا کنه و مجبور باشی بقیه عمرت رو توی وحشت و دور از خانوادت بگذرونی.
اصلا چرا بریم آینده؟
همین الآنش، که صدای تیراندازی برات عادی بشه، با هر قدم توی خیابون آماده کشته شدن خانوادت یا خودتی...اینا...این حرفا، حتی گفتن و تصور کردنش هم وحشتناکه، حالا فکر کنین، مردم افغانستان هرروز این هارو تجربه میکنن...
دخترهاشون هر ساعت به تمام اینها فکر میکنن و توی خودشون میشکنن، پسراشون جونشون کف دستشونه و نمیتونن از خانوادشون محافظت کنن...
میدونم ظالمانست، اما خدایا شکرت که امنیت داریم....