تنهایی را آن گردنبند یاقوتی درک میکند که هرگز دستانم قادر به هدیه دادن آن نشدند.
در میان هیاهوی آن جمعیت، اصوات لرزان ناشی از بغض، ملودی دلنشین نت خنده ها، تنها جسمی همراه با روحی سرشار از خیال مانده بود.
"دلبندم.
اکنون که برایت مینویسیم سرزمین اندوه را ترک کردی.
من ماندم و من.
نتوانستم در این سفر همراهی ات کنم.
اشک هایم اجازه ندادند قبل از رفتنت آن چهره ی خندانت را ببینم.
اما ای زیبای من
روزی میرسد که با يکديگر در اتاقک های قدیمی قطار بوسه ای طولانی را آغار میکنیم.
قاصدک ها را میشماریم.
زیر باران..
آری،همان بارانی که تنها اسمش برای خنداندنت کافیست.
چتر را کنار میگذارم و تا بی نهایت با تو زیر نوازش های باران میرقصم و ساعت ها به صدای خنده هایت گوش میدهم.
گردنبند را تقدیم تو و آن روح زیبایت میکنم و بوسه ای بر موهایت میکارم.
تا دیگر در این مکان به امید دیداری دوباره منتظرت نمانم"
_حسرت های بهجا مانده از تو
در میان هیاهوی آن جمعیت، اصوات لرزان ناشی از بغض، ملودی دلنشین نت خنده ها، تنها جسمی همراه با روحی سرشار از خیال مانده بود.
"دلبندم.
اکنون که برایت مینویسیم سرزمین اندوه را ترک کردی.
من ماندم و من.
نتوانستم در این سفر همراهی ات کنم.
اشک هایم اجازه ندادند قبل از رفتنت آن چهره ی خندانت را ببینم.
اما ای زیبای من
روزی میرسد که با يکديگر در اتاقک های قدیمی قطار بوسه ای طولانی را آغار میکنیم.
قاصدک ها را میشماریم.
زیر باران..
آری،همان بارانی که تنها اسمش برای خنداندنت کافیست.
چتر را کنار میگذارم و تا بی نهایت با تو زیر نوازش های باران میرقصم و ساعت ها به صدای خنده هایت گوش میدهم.
گردنبند را تقدیم تو و آن روح زیبایت میکنم و بوسه ای بر موهایت میکارم.
تا دیگر در این مکان به امید دیداری دوباره منتظرت نمانم"
_حسرت های بهجا مانده از تو