چو حاصِلِ آدمی دَرین شورِستان
جُز خوردنِ غصّه نیست تا کندَنِ جان
خُرَّم دِل آنکه زین جهان زود بِرفت
وَ آسوده کسی که خود نَیامَد بِجَهان
جُز خوردنِ غصّه نیست تا کندَنِ جان
خُرَّم دِل آنکه زین جهان زود بِرفت
وَ آسوده کسی که خود نَیامَد بِجَهان