رها کنید مرا، با غمِ نهانِ خودم؛
اگرچه خسته‌ام از دردِ بی‌کرانِ خودم

به دشمنانِ قسم خورده، احتیاجی نیست
که دِشنه می‌خورم از دستِ دوستانِ خودم:)

چو رنج بوده فقط سهمم از جهانِ شما
خوشا به کنجِ اتاقم، خوشا جهانِ خودم...

-سجاد رشیدی پور

🌑🌒🌓🌔🌕🌖🌗🌘🌑

‌مثل لرزیدن آرامِ
یک مزرعهٔ چای در نم نمِ باران
می لرزد دلِ من
وقتی نام تو را می‌شنوم...

  -یغما گلرویی



https://t.me/Moonabla 💙🌊