مَن پُر از پارادوکس ، پُر از چیزایی که باهم جنگ میکنن
و هر کدوم میخان که حرف خودشونو به کُرسی بنشونن
مثل ؛جسارتم برای ابزار احساساتم وترسم از بیانشون
رفع دلتنگی با صبوری و خفگی
دوست داشتن با تنفر
گفتن و نگفتن
و قوی تر ازینا
غرور و غرور و غرور که مستقیماً با خودم میجنگه و تقریباً نیمی از وجودم و گرفته !
و اینکه هر کدوم نهایت تلاش خودشونو میکنن تا بُرد نصیبشون بشه و اصلأ به فکر ذره ذره ضعیف شدنم نیستن عصبیم میکنن
اینجا مَن تبدیل میشم به انسانی که کاملاً سرد ، بی احساس ، بی تفاوت ، بیاعتنا ، بیخیال، کملطف و بیمهر بنظر میاد ؛
-آهو
و هر کدوم میخان که حرف خودشونو به کُرسی بنشونن
مثل ؛جسارتم برای ابزار احساساتم وترسم از بیانشون
رفع دلتنگی با صبوری و خفگی
دوست داشتن با تنفر
گفتن و نگفتن
و قوی تر ازینا
غرور و غرور و غرور که مستقیماً با خودم میجنگه و تقریباً نیمی از وجودم و گرفته !
و اینکه هر کدوم نهایت تلاش خودشونو میکنن تا بُرد نصیبشون بشه و اصلأ به فکر ذره ذره ضعیف شدنم نیستن عصبیم میکنن
اینجا مَن تبدیل میشم به انسانی که کاملاً سرد ، بی احساس ، بی تفاوت ، بیاعتنا ، بیخیال، کملطف و بیمهر بنظر میاد ؛
-آهو