همان دو غࢪیبہ اے ڪہ ࢪوزے اَز هࢪ آشنایے بیشتࢪ بہ همدیگࢪ نزدیڪ بودَند، همان دو غࢪیبہ اے ڪہ ࢪوزے یڪ ࢪوح دࢪ دو جسد بودَند، همان دو غࢪیبہ اے ڪہ هࢪڪَس آنها ࢪا میدید بࢪ زیبایے شان دࢪ ڪنار هم غبطہ میخوࢪد و آࢪزو میڪࢪد ڪہ ڪاش آنها هم چنین ڪسے ࢪا دࢪ ڪنار خود داشتند، اما حالا آن دو غࢪیبہ بہ دوࢪ اَز هم و هࢪ ڪدام دࢪ گوشہ اے اَز دنیا دࢪ حال زندگے با خاطࢪاتے هستند ڪہ نہ میتوانند فࢪاموششان ڪنند و نہ دوباࢪہ لمسشان. شاید تقدیࢪ آن دو غࢪیبہ فقط این بود ڪہ همدیگࢪ ࢪا پیدا ڪنند، نہ بࢪاے ماندن، بلکہ بࢪاے اینڪہ یڪ عمࢪ دࢪ خاطࢪات هم زندگے ڪنند، بے آنڪہ دوباࢪہ بہ هم بࢪسند.