موهایی دارد تا کفل
دستهایش انگار خوشهی انگور است میخواهی بچینی،
شیرین و بنفش گاها که میگذارد ببوسمشان
پاهایی دارد انگار ریشهی دو درخت بالا میرود میشود یک تنه
تنومند
از دور زبر
نزدیک که میشوی
دست میکشی ابرِ گلویش
باران که بشود ببوسی لبهایش
اینجا شمال است؟
یا من دارم خواب میبینم
که تو بیخوابم کردی
هر شب در هفت اسمانِ روحت
پرندهای خاکستریام
دودِ سیگار خوردم آنقدر
صبح که بشود
غنچهی چشمانت که نورِ گرم بخورد باز شود
به تو خواهم گفت دیشب چه گذشت بر من
دستهایش انگار خوشهی انگور است میخواهی بچینی،
شیرین و بنفش گاها که میگذارد ببوسمشان
پاهایی دارد انگار ریشهی دو درخت بالا میرود میشود یک تنه
تنومند
از دور زبر
نزدیک که میشوی
دست میکشی ابرِ گلویش
باران که بشود ببوسی لبهایش
اینجا شمال است؟
یا من دارم خواب میبینم
که تو بیخوابم کردی
هر شب در هفت اسمانِ روحت
پرندهای خاکستریام
دودِ سیگار خوردم آنقدر
صبح که بشود
غنچهی چشمانت که نورِ گرم بخورد باز شود
به تو خواهم گفت دیشب چه گذشت بر من