گاهی با این دوگانگی گیج میشم؛یه نیمه وجودم میخواد برای دنیا بجنگه و نجاتش بده و نیمه دیگه فقط میخواد محو بشه و مثل یه انسان نرمال درگیر روزمرگی ها باشه.
نمیدونم اگر دارم به سمت یه آینده ی نرمال حرکت میکنم یا فقط به خاطر ترس از دست دادن عزیز هام باهاشون به سمت تباهی میدوام...
_𝑆𝑎𝑚