نزدیک شدم به او
نزدیکتر...
و آنگاه که دست دراز کردم برای خداحافظی
انگشتانم را نیافتم
ده شمع بودند از دلتنگی
که آرام آرام
آب میشدند
گفت: خواهم رفت
باور نکردم
گفت: دارم میروم
باور نکردم
و آنهنگام که با دستان بارانیاش
از پشت پنجرهی قطار خداحافظی کرد
باور نکردم
و این گونه است که هشت سال از نبودنش میگذرد
و من باور نکردهام
چشمان تو زیبا و غمینند
چشمان تو پیادهروی خیس خداحافظیست
و سکوتت مرا بیشتر شگفت زده میکند
از کف دریای کدام شعر بیرون آمدهای
و به کدام سرانجام نامعلوم رهسپار میشوی؟
ای دیوانه! چونان قلبم
من شاعرم، و منظورم این است که مردی شکستهام
در برابر سکوتت چه کنم...؟!
برشی از شعر #عدنان_الصائغ
ترجمه: #سعید_هلیچی
کتاب: #تاریخ_اندوه
Channel:
@heleichi_saeed