☁️🕊
مثل یک پَر
می‌خوام رها بشم..
داخل این قفس،
از لابه‌لای درز پنجره
به دیوار آبی نگاه می‌کنم،
یک ابر، دوتا ابر... دارن تیره تر می‌شن..
همه چی داره از بین میره..
☁️🕊
کجا برم؟
صدای آشنایِ درون گوشم
دوباره منو پرتاب می‌کنه..
☁️🕊
آسمان به راحتی فرو می‌ریزه،
به جلو نگاه می‌کنم
تو چشمام
پرنده بی‌رد پا می‌گذره..
روی سقف قدم می‌زنم،
دنبال یه دلیل می‌گردم..
چشم‌هام رو عمیق می‌بندم،
و میان این همه سر و صدا به خواب می‌رم..
☁️🕊
بغل می‌کنم و بوسه می‌زنم
به خاطره‌ای که دیگه رنگش پریده،
یه نشونه‌ی کمرنگ از شاخه‌ای
که هنوز نور امیدی داره..
تماسی که دیروز جواب دادم..
"الان وقته خداحافظیه"
و همون جمله همشگی
«همه‌چیز به خودت بستگی داره.»
☁️🕊
کجا برم؟
صدای آشنایِ درون گوشم
دوباره منو پرتاب می‌کنه..
☁️🕊
آسمان به راحتی فرو می‌ریزه،
به جلو نگاه می‌کنم
تو چشمام
پرنده بی‌رد پا می‌گذره..
روی سقف قدم می‌زنم،
دنبال یه دلیل می‌گردم..
چشم‌هام رو عمیق می‌بندم،
و میان این همه سر و صدا به خواب می‌رم..
☁️🕊