یوهانس ورمیر (Johannes Vermeer) (1632–1675)
نقاش هلندی دورهٔ باروک که به «استاد نور و سکوت» معروف است. او با وجود خلق آثار اندک (حدود ۳۵ تابلو شناختهشده)، یکی از تأثیرگذارترین نقاشان تاریخ هنر محسوب میشود.
سبک و ویژگیهای هنری:
- تمرکز بر صحنه های داخلی خانگی با نورپردازی طبیعی
- استفاده از رنگهای درخشان (خصوصاً آبی اولترامارین گران قیمت)
- توجه وسواسگونه به جزئیات بافت (پارچه، پوست، اشیاء روزمره)
- ترکیب بندیهای ژئومتریک و حساب شده
- حس سکوت و تأمل در آثار
مشهورترین آثار:
1. دختری با گوشواره مروارید(۱۶۶۵) - ملقب به «مونالیزای شمال»
2. زن شیردوش(۱۶۵۸) - نماد زندگی روزمرهٔ هلندی
3. دیدار از جغرافیدان (۱۶۶۹) - نمایش علاقهٔ ورمر به علم
4.خیابان کوچک در دلفت (۱۶۵۸) - از معدود منظره های او
نکات جالب:
- از تکنیک کمرا آبسکیورا برای دقت در پرسپکتیو استفاده میکرد
- در طول حیاتش چندان شناخته شده نبود و در فقر درگذشت
- هویت بسیاری از مدلهایش (از جمله «دختر با گوشواره») ناشناخته است
- تابلو «کنسرت» او در سال ۱۹۹۰ به قیمت ۲۰۰ میلیون دلار دزدیده شد و همچنان مفقود است.