🔸 چرا دانشگاه؟
✍ به قلم علی عشقی | ورودی ۹۷ روانشناسی.
▫️من از رشتهی تجربی وارد دانشگاه شدم و در ابتدا نگاهم به روانشناسی بسیار زیستشناختی بود و روانشناسی را صرفا رواندرمانگری میدانستم و انتظار آن را داشتم که در پایان تحصیلم بتوانم صرفا یک رواندرمانگر بشوم، گمان میکردم در رشتهی روانشناسی یک رویکرد واحد و یک روش مشخص وجود دارد زیرا نگاه من متاثر از رشتهی تجربی بود. نگاه من به دانشگاه و خصوصا دانشگاه تهران، فضایی بود که در آن صرفا مطالعهی کتاب و حجم زیاد مطالعه تقویت نشود، بلکه علاوه بر آن توانایی ذهنی و فکری و نگاه انتقادی به مسائل تقویت و تشویق شوند تا علاوه بر نگاهی شخصی که برآمده از تجربههای زیستهام بودند، با پشتوانههای مفید و کاربردی دانشگاهی (شامل درس و بحث و ...) همراه شود.
▫️ توصیهی مهمی که به همه دارم این است که قدر رشتهی روانشناسی و رشتههای مرتبط مانند علوم تربیتی و مشاوره را بدانند و تشتت و پراکندگی آن را مغتنم بشمارند، من انتظاری که از دانشگاه داشتم دقیقا همین مسیری است که رفتم و راهی که طی کردم.
▫️من برای چیزی در دانشگاه عجلهای نداشتم، عجله در یادگیری باعث میشود شما خودتان را با حجم زیادی از مطالب و کتابها رو به رو کنید و این میتواند سبب خستگی و ناامیدی شما شود، شما فراموش نکنید که در ابتدای مسیری بسیار طولانی قرار دارید، پس بسیار یاد بگیرید اما بدون عجله. بیهوده نیست که گفتهاند:
رهرو آن نیست که گهی تند و گهی خسته رود
رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود
▫️ مهمترین نکتهای که میتواند برا شما مهم باشد و خودم از آن بسیار استفاده کردم، داشتن رقبا و رفقا در یک کلاس قوی در دانشگاه تهران است. این را قدر بدانید و استفاده کنید؛ با این دوستان بحث کنید و با نگرشهای آنان آشنا شوید و از اشتباه کردن در بحث و گفتوگو نترسید. این یکی از مهمترین نعمات دانشگاه تهران است که شما با نخبگان و افراد اهل مطالعه همنفس میشوید و اگر شما با آنها تعامل داشته باشید آن هم نه فقط تعامل در مسائل درسی، بلکه تعامل به معنای زندگی کردن با آنها و همراهی کردنشان بسیار رشد خواهید کرد، من خودم از داشتن رقبا و رفقای خوب نسبت به داشتن اساتید متعدد بیشتر سود جستم و بهره بردم.
▫️ پس از نظر من موفقیت در دانشگاه تهران در دو چیز خلاصه میشود:
۱. عجله نکردن در مطالعه و لذت بردن از دانشجو بودن در عین تلاش در سطح کلاس و خوب خواندن یک کتاب که استاد درس، آن را پیشنهاد داده است به جای خواندن ده کتاب؛ زیرا که آنقدر فرصت هست و دروس مختلف و تکالیف متعدد خواهید داشت که به مرور زمان ذهنتان باز میشود.
۲. نکتهی دوم رفاقت با همکلاسیها و گفتوگو و بحث با اساتید و نترسیدن از حرف زدن سر کلاس.
@taliemagpsyedu
✍ به قلم علی عشقی | ورودی ۹۷ روانشناسی.
▫️من از رشتهی تجربی وارد دانشگاه شدم و در ابتدا نگاهم به روانشناسی بسیار زیستشناختی بود و روانشناسی را صرفا رواندرمانگری میدانستم و انتظار آن را داشتم که در پایان تحصیلم بتوانم صرفا یک رواندرمانگر بشوم، گمان میکردم در رشتهی روانشناسی یک رویکرد واحد و یک روش مشخص وجود دارد زیرا نگاه من متاثر از رشتهی تجربی بود. نگاه من به دانشگاه و خصوصا دانشگاه تهران، فضایی بود که در آن صرفا مطالعهی کتاب و حجم زیاد مطالعه تقویت نشود، بلکه علاوه بر آن توانایی ذهنی و فکری و نگاه انتقادی به مسائل تقویت و تشویق شوند تا علاوه بر نگاهی شخصی که برآمده از تجربههای زیستهام بودند، با پشتوانههای مفید و کاربردی دانشگاهی (شامل درس و بحث و ...) همراه شود.
▫️ توصیهی مهمی که به همه دارم این است که قدر رشتهی روانشناسی و رشتههای مرتبط مانند علوم تربیتی و مشاوره را بدانند و تشتت و پراکندگی آن را مغتنم بشمارند، من انتظاری که از دانشگاه داشتم دقیقا همین مسیری است که رفتم و راهی که طی کردم.
▫️من برای چیزی در دانشگاه عجلهای نداشتم، عجله در یادگیری باعث میشود شما خودتان را با حجم زیادی از مطالب و کتابها رو به رو کنید و این میتواند سبب خستگی و ناامیدی شما شود، شما فراموش نکنید که در ابتدای مسیری بسیار طولانی قرار دارید، پس بسیار یاد بگیرید اما بدون عجله. بیهوده نیست که گفتهاند:
رهرو آن نیست که گهی تند و گهی خسته رود
رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود
▫️ مهمترین نکتهای که میتواند برا شما مهم باشد و خودم از آن بسیار استفاده کردم، داشتن رقبا و رفقا در یک کلاس قوی در دانشگاه تهران است. این را قدر بدانید و استفاده کنید؛ با این دوستان بحث کنید و با نگرشهای آنان آشنا شوید و از اشتباه کردن در بحث و گفتوگو نترسید. این یکی از مهمترین نعمات دانشگاه تهران است که شما با نخبگان و افراد اهل مطالعه همنفس میشوید و اگر شما با آنها تعامل داشته باشید آن هم نه فقط تعامل در مسائل درسی، بلکه تعامل به معنای زندگی کردن با آنها و همراهی کردنشان بسیار رشد خواهید کرد، من خودم از داشتن رقبا و رفقای خوب نسبت به داشتن اساتید متعدد بیشتر سود جستم و بهره بردم.
▫️ پس از نظر من موفقیت در دانشگاه تهران در دو چیز خلاصه میشود:
۱. عجله نکردن در مطالعه و لذت بردن از دانشجو بودن در عین تلاش در سطح کلاس و خوب خواندن یک کتاب که استاد درس، آن را پیشنهاد داده است به جای خواندن ده کتاب؛ زیرا که آنقدر فرصت هست و دروس مختلف و تکالیف متعدد خواهید داشت که به مرور زمان ذهنتان باز میشود.
۲. نکتهی دوم رفاقت با همکلاسیها و گفتوگو و بحث با اساتید و نترسیدن از حرف زدن سر کلاس.
@taliemagpsyedu