یکی را اخیرا دیده ام که یادآور خاطرات نه چندان جالبم است. نمی دانم مرا یادش هست یا نه. هیچکداممان به روی خودمان نمی آوریم و همدیگر را می بینیم و هردفعه لبخند می زنیم.
نمی شود گفت وجه اشتراکمان را. ولی همین بس که بدانید دیدنش همیشه قسمتی از قلبم را می فشارد. می چلاند و می چلاند و می چلاند و چروک می شوم. نمی توانم یادآوری اش کنم کیستم. چون شاید فراموش کرده باشد. و چقدر [فراموشی کیمیاست]
نمی شود گفت وجه اشتراکمان را. ولی همین بس که بدانید دیدنش همیشه قسمتی از قلبم را می فشارد. می چلاند و می چلاند و می چلاند و چروک می شوم. نمی توانم یادآوری اش کنم کیستم. چون شاید فراموش کرده باشد. و چقدر [فراموشی کیمیاست]