تحلیل این موضوع با فرض نمونه ای از انسان که در اجتماع زندگی میکنه و نسبت به تمامی انسان های دیگه نفرت داره راحت تر میشه: به طور معمول فرض پایداری احساسی در این فرد عاقلانه نیست، مگر «نفرت از انسان هارو» در فرد تنها به حالت نظری که در عمل هیچه ساده کنیم.(چنین حالتی برام قابل قبول نیست چرا که تنفر نسبت به انسان ها باید چیزی بیش از شعار دادن باشه)