چشماش!! دیگه مثل قبل نبودن! این دفعه تنفر توی چشماش موج میزد. میشد درد و انتقام رو از توی چشماش فهمید! سرد و بی احساس بودنِ چشماش همزمان اذیتم و خوشحالم میکرد. دیگه نگاه اون چشما و برداشت من ازشون اون احساس امنیت و ارامش نبود و لبخند روی لبم نمیاورد! بجاش استرس و دلهره سرتاسر بدنم موج میزد! هیچوقت قرار نیست فراموشش کنم.. انگار زمان متوقف شده بود و من توی عمق چشماش غرق شده بودم و التماس میکردم تموم بشه!
سر و صدای اطراف و لرزش دست و تپش قلبم به کنار و چشمای پر از حرف و سکوت اون هم یه ور دیگه.
این دفعه من کم اوردم!!
سر و صدای اطراف و لرزش دست و تپش قلبم به کنار و چشمای پر از حرف و سکوت اون هم یه ور دیگه.
این دفعه من کم اوردم!!