گفت دوستت دارم
و من چه احمقانه
پذیرفتم احساس دروغينش را
البته او دروغ نمیگفت
من برایش دوست داشتنی بودم
مثل باران بعد از کارواش
مثل تکیه دادن به دیوار گچی
با پیراهن مشکی تازه
مثل افتادن در چالهای گلی
با کفشهای سفید و تمیز
مثل حملهی گرگ به گلهی برهها
مثل تصادف در شب عروسی
مثل ترافیک سنگین
بعد از یک روز پر از خستگی
مثل غدای سوخته در مهمانی
مثل نمک در کیک تولد
یا یک سیگار روشن در پمپ بنزین
آری
به هر حال مرا دوست داشت
همینقدر صادقانه
دوستم داشت...🍁💔
برای
سجاد